My Everest Travels & Tours Saat Ghumti Marg 3, Kathmandu 44600, Nepal
پیادهروی در منطقهی ممنوعه
مناطق ممنوعه چیست؟
با مجوزهای ویژه، راهنماهای متخصص، مسیرهای پیادهروی محدود نپال ، مناظر دورافتاده هیمالیا، فرهنگهای منحصر به فرد و ماجراجوییهای فراموشنشدنی را در برخی از بکرترین مقاصد نپال کشف کنید.
این مناطق معمولاً در نقاط دورافتاده کشور واقع شدهاند و فرهنگهای مهمی را در خود جای دادهاند. برخی از آنها از نظر ژئوپلیتیکی حساس هستند و برخی دیگر گیاهان یا جانوران در معرض خطر انقراض دارند. بیایید بررسی کنیم که چرا پیادهروی در این مناطق محدود شده است یا نیاز به مجوزهای ویژه دارد.
چرا برخی از مسیرهای پیادهروی در نپال محدود هستند؟
حفظ فرهنگی
بسیاری از این مناطق محدود، محل سکونت جوامع بومی نپال هستند. آنها قرنها در این مناطق زندگی کردهاند و دارای آداب و رسوم فرهنگی و مذهبی باستانی منحصر به فردی هستند. گردشگری به حفظ میراث کمک میکند و فرصتی برای تبادل فرهنگی فراهم میکند، اما این فرهنگها به دلیل هجوم گردشگران به همان اندازه در معرض خطر تجاری شدن هستند.
مثال : تبت زمانی بر فرهنگ و سبک زندگی مردم در موستانگ علیا تأثیر گذاشته بود. جوامع آنجا زبانها، جشنوارهها و معماری متمایزی دارند. نظارت بر منطقه و محدود کردن آن از فرسایش فرهنگی جلوگیری میکند.
حفاظت از محیط زیست
مدرنیزاسیون و شهرنشینی بخشهای جداییناپذیر توسعه هستند و شکی در مورد آنها وجود ندارد. اما آنها هزینههایی دارند؛ در بیشتر موارد، هزینه آن تخریب محیط زیست است. برخی از مناطق محدود، زیستگاه گیاهان و جانوران نادر و بومی هستند. عدم نظارت بر گردشگری در این مناطق میتواند آنها را به خطر بیندازد. توسعه زیرساختهای بدون نظارت برای پذیرایی از گردشگران، بر تنوع زیستی طبیعت بکر تأثیر خواهد گذاشت.
مثال : منطقه دولپو بخشی از پارک ملی شی فوکسوندو است که زیستگاه گونههای در معرض خطر انقراض مانند پلنگ برفی است. تنظیم مقررات گردشگری در اینجا از شکار غیرقانونی جلوگیری میکند.
مرز با تبت
نپال از شمال با تبت چین مرز مشترک دارد، جایی که بیشتر رشتهکوههای هیمالیا در آن واقع شدهاند. از آنجایی که بیشتر مسیرهای هیمالیا شاهد ترافیک سنگین کوهنوردان است، تنظیم هجوم گردشگران برای جلوگیری از فعالیتهای غیرقانونی مانند قاچاق یا عبور غیرمجاز که میتواند منجر به درگیری بین چین و نپال شود، ضروری است.
ارزش باستانشناسی
بسیاری از مناطق ممنوعه به دلیل دارا بودن غارهای باستانی، صومعهها و آثار باستانی مربوط به صدها سال پیش، ارزش باستانشناسی قابل توجهی دارند. علاوه بر این، این مناطق زمانی مسیرهای تجاری مهمی برای مردم این مناطق و تبت بودند. آنها نه تنها فرهنگها، بلکه نسخههای خطی و مصنوعات را نیز رد و بدل میکردند. بنابراین، محدود کردن دسترسی به این مناطق برای جلوگیری از غارت و خرابکاری ضروری است.
مثال : کوه موستانگ بالایی غارهای آسمانی باستانی ساخته دست بشر دارد که به عنوان اتاقهای مراقبه و دیدهبانی نظامی استفاده میشدند. اگر هجوم گردشگران کنترل نشود، خرابکاری میتواند این غارها را نابود کند و اهمیت تاریخی آنها را از بین ببرد.
مجوزهای کوهنوردی برای مناطق ممنوعه و نحوه دریافت آنها؟
اکنون مشخص است که برخی مناطق به مقررات و نظارت دولتی نیاز دارند. اما چگونه این کار را انجام میدهند؟ آنها این کار را از طریق مجوزهای ویژهای به نام مجوزهای منطقه محدود انجام میدهند. این مجوزها در موارد زیر کمک میکنند:
- نظارت بر تردد گردشگران در مناطق ممنوعه
- حفظ فرهنگ با کنترل دسترسی.
- نظارت بر امنیت مرزها
- ایجاد درآمد برای جوامع محلی.
- تضمین امنیت کوهنوردان
انواع مجوزهای مورد نیاز برای پیادهروی در چنین مناطقی
برای پیادهروی در مناطق ممنوعه، علاوه بر مجوز منطقهی ممنوعه، به مجوزهای دیگری نیز نیاز دارید. بیایید انواع مجوزهای مورد نیاز برای پیادهروی در چنین مناطقی را بررسی کنیم.
مجوز منطقه محدود (RAP)
این مجوز ویژه برای پیادهروی در مناطق ممنوعه مانند Upper Mustang، Dolpo یا Rara Lake الزامی است. میتوانید از طریق یک آژانس پیادهروی ثبتشده دولتی، RAP دریافت کنید که مجوز را از طرف شما دریافت میکند.
- از کجا RAP تهیه کنیم— از اداره مهاجرت در کاتماندو یا پخارا
- هزینه— هزینههای RAP بسته به منطقه و مدت زمان متفاوت است، معمولاً از ۵۰ تا ۵۰۰ دلار آمریکا برای هر نفر.
کارت TIMS
کارت سیستم مدیریت اطلاعات کوهنوردان (TIMS) برای اکثر مسیرهای کوهپیمایی در نپال مورد نیاز است. برای کوهپیمایی در این مناطق باید کارت TIMS صادر شده توسط آژانس کوهپیمایی را همراه داشته باشید.
- از کجا میتوان کارت TIMS دریافت کرد؟— میتوانید کارت TIMS را از دفاتر هیئت گردشگری نپال (NTB) یا انجمن آژانسهای کوهنوردی نپال (TAAN) در کاتماندو یا پخارا دریافت کنید. همچنین میتوانید آن را به صورت آنلاین نیز تهیه کنید.
- هزینه— هزینه کارتهای TIMS برای کوهنوردان غیر عضو SAARC، ۲۰۰۰ NPR و برای کوهنوردان SAARC، ۱۰۰۰ NPR است.
مجوزهای پارک ملی/منطقه حفاظتشده
پیادهروی در مناطق ممنوعه اغلب مستلزم عبور از پارکهای ملی یا مناطق حفاظتشده است که آن هم به مجوز نیاز دارد.
- از کجا میتوان مجوز پارک ملی/منطقه حفاظتشده دریافت کرد؟— شما میتوانید برای دریافت مجوز ورود به این مناطق، یا به مرکز خدمات گردشگری در کاتماندو مراجعه کنید یا به دروازه ورودی پارک مراجعه کنید. همچنین میتوانید به صورت آنلاین درخواست دهید.
- هزینههزینه ورودی پارکهای ملی و مناطق حفاظتشده بسته به پارک یا منطقه متفاوت است.
مدارک مربوط به مجوزهای منطقه محدود
برای مجوزها باید مدارک زیر را داشته باشید.
- پاسپورت معتبر
- عکسهایی به اندازه گذرنامه
- کپی ویزای معتبر به اندازه کافی برای پوشش روزهای کوهپیمایی
- ضمانت نامه نمایندگی
- توافق با آژانس
- بیمه سفر
- برنامه سفر کوهنوردی
بهترین زمان برای پیادهروی در مناطق محدود نپال
نپال چهار فصل اصلی دارد: بهار، تابستان (بارانهای موسمی)، بهار و زمستان. در میان این فصول، بهار و پاییز بهترین فصلها برای پیادهروی در مناطق محدود هستند. میتوانید در تابستان و زمستان پیادهروی کنید، اما هر دو فصل چالشهای شدیدی در زمین و دمای بسیار سرد یا بسیار گرم را به همراه دارند. حال بیایید هر فصل را به طور کامل بررسی کنیم تا به شما کمک کنیم تصمیم بگیرید کدام فصل ممکن است برای پیادهروی در مناطق محدود برای شما مناسب باشد.
بهار (مارس تا می)
چرا در بهار سفر کنیم؟
- در ارتفاعات میانی، دمای هوا از ۱۰ تا ۲۰ درجه سانتیگراد متغیر است که برای پیادهروی در مناطق محدود ایدهآل است.
- شرایط آب و هوایی پایدار و قابل پیشبینی
- مسیرهای پیادهروی، به خصوص مسیرهای کنار دریاچه رارا، با شکوفههای رودودندرون، پر جنب و جوش هستند.
- چشماندازهای واضح از کوهها و مناظر.
- روزهای طولانیتر، به شما این امکان را میدهد که هر چقدر که میخواهید استراحت کنید.
چرا در بهار به آنجا سفر نکنیم؟
- بعضی از مسیرهای معروف مثل رارا یا آپِر موستانگ میتوانند شلوغتر از حد معمول باشند.
- بستههای تور، اقامت و بلیط هواپیما میتوانند در این فصل گران باشند.
پاییز (سپتامبر تا نوامبر)
چرا پاییز را انتخاب کنیم؟
- آسمان صاف، چشماندازهای بدون مانعی از رشتهکوههای آناپورنا و دائولاگیری و همچنین سایر رشتهکوههای هیمالیا را در مناطق محدود شده فراهم میکند.
- دمای معتدل، که برای پیادهروی بسیار مناسب است
- جو جشن
- مسیرهای خشک و به خوبی نگهداری شده، پیمایش را آسانتر میکنند و خطر آسیبدیدگی به حداقل میرسد.
چرا پاییز را انتخاب نکنیم؟
- از آنجایی که این فصل، فصل جشنها نیز هست، بسیاری از کوهنوردان داخلی به تعطیلات میروند یا به روستاهای خود برمیگردند، بنابراین مسیرها ممکن است شلوغتر از حد معمول باشند.
- با افزایش جمعیت، پیدا کردن محل اقامت سختتر میشود.
- بلیط هواپیما و اجاره جیپ در طول فصول جشن گرانتر میشوند. حتی ممکن است پیدا کردن یکی از آنها برای رسیدن به مناطق ممنوعه دشوار باشد.
بادهای موسمی/تابستان (ژوئن تا آگوست)
چرا در فصل موسمی آن را مصرف کنیم؟
- مسیرهای پیادهروی، به ویژه در دریاچه رارا، سرسبز و احاطه شده توسط جنگلهای آلپی هستند.
- در طول مسیر با نهرها و آبشارهایی روبرو خواهید شد که به دلیل بارندگی، در چشمگیرترین شکل خود قرار دارند.
این مسیرها در طول فصل بارندگیهای موسمی، جمعیت کمی را به خود میبینند. - مناطق سایه باران مانند Upper Mustang نسبتاً خشک باقی میمانند.
چرا که نه
- بسیاری از مناطق محدود در این فصل بارندگیهای شدیدی را تجربه میکنند که میتواند مشکلات مختلفی را ایجاد کند.
- مسیرهای لغزنده و گل آلود
- زالو
- احتمال رانش زمین
- نماهای مسدود شده
- تاخیر پروازها به دلیل بارندگی
زمستان (از دسامبر تا فوریه)
چرا در زمستان آن را مصرف کنیم؟
- افراد بسیار کمی در زمستان به این مسیرها میروند، بنابراین اگر تصمیم به پیادهروی در زمستان دارید، تمام مسیر برای خودتان خواهد بود.
- مناظر و کوههای مناطق مرتفعتر، مانند دولپو و موستانگ، شاهد بارش برف سنگین هستند که باعث تشکیل میدانهای برفی میشود. همچنین شاهد کوههای پوشیده از برف خواهید بود.
- اقامت و قیمتهای مناسب برای پیادهروی
- کوهنوردی در زمستان هیجانانگیزتر میشود.
چرا در زمستان نه
- تحمل دمای سردتر در مناطق مرتفعتر مانند گذرگاه کانگ لا سخت میشود.
- بسیاری از چایخانهها در ارتفاعات بالاتر در زمستان تعطیل میشوند و پیدا کردن آنها را دشوارتر میکنند.
- از آنجا که روزهای کوهپیمایی کوتاه هستند، کوهپیمایی در مناطقی که به ساعات پیادهروی طولانیتری نیاز دارند، از نظر فیزیکی طاقتفرساتر میشود.
- احتمال ریزش بهمن در گردنهها
- لغزنده بودن مسیرها به دلیل بارش برف زیاد
بستههای پیشنهادی برای پیادهروی در مناطق محدود نپال
آپِر موستانگ تِرِک - قیمت پایه ۲۰۵۰ دلار
- فاصله تحت پوشش: 232 کیلومتر (پوخارا تا لو مانتانگ)
- مدت زمان سفر: روز 17
- حداکثر ارتفاع: ۴,۲۳۰ متر (مارانگ لا)
- بلندی کسب کردن: ~۳۴۰۰ متر (از پخارا، ۸۲۲ متر)
- محل اقامتچایخانهها، مهمانخانهها و اقامتگاههای خانگی
- هزینه مجوز: مجوز منطقه محدود– ۵۰۰ دلار آمریکا برای ۱۰ روز اول، و پس از ۱۰ روز، روزانه ۵۰ دلار آمریکا.
- مجوز منطقه حفاظتشده آناپورنا ۳۰۰۰ روپیه نپال (۱۰۰۰ روپیه نپال برای شهروندان کشورهای عضو سارک)
چرا باید در Upper Mustang Trek شرکت کنیم؟
موستانگ بالایی، که با نام «آخرین پادشاهی ممنوعه» نیز شناخته میشود، تا سال ۱۹۹۲ میلادی به روی گردشگران بینالمللی بسته بود. پیادهروی در این مناطق در مقایسه با سایر مقاصد پیادهروی منحصر به فرد است. در حالی که سایر مناطق سرسبز و باشکوه هستند، موستانگ بالایی مناظری بیابانی مانند با صخرههای چشمگیر ارائه میدهد. در اینجا چند دلیل برای پیادهروی در موستانگ بالایی آورده شده است.
سفر به موستانگ بالایی در نپال به شما این امکان را میدهد که نگاهی اجمالی به فرهنگ باستانی تبت بیندازید که زمانی بر منطقه تأثیر گذاشته بود. میتوانید با بازدید از صومعهها، تماشای جشنوارههایی مانند تیجی و تعامل با مردم محلی، این فرهنگها را کشف کنید.
موستانگ بالایی دارای غارهای آسمانی، نقاشیهای دیواری و صومعههای چند صد ساله است. پیادهروی در اینجا به شما امکان میدهد تاریخ منطقه را کشف کنید. این مسیر، زیباییهای منظره رشتهکوههای آناپورنا و دائولاگیری را ارائه میدهد و در عین حال مناظر بیابانی موستانگ را نیز آشکار میکند.
پیادهروی در دره تسوم - شروع قیمت از ۱۵۵۰ دلار
- مسافت طی شده: ۱۳۰ تا ۲۰۰ کیلومتر (بسته به برنامه سفر)
- مدت زمان سفر: روز 20
- حداکثر ارتفاع: ۳۷۰۰ متر (مو گومپا)
- افزایش ارتفاع: حدود ۳۰۰۰ متر (از آروگات، ۷۰۰ متر)
- محل اقامت: چایخانهها، مهمانسراها و اقامتگاههای خانگی
- هزینه مجوز: مجوز منطقه محدود (سپتامبر - نوامبر) - ۴۰ دلار آمریکا به ازای هر نفر برای ۷ روز و ۷ دلار آمریکا به ازای هر نفر در هر روز پس از ۷ روز. مجوز منطقه محدود (دسامبر-آگوست): ۳۰ دلار آمریکا به ازای هر نفر برای ۷ روز و ۷ دلار آمریکا به ازای هر نفر در هر روز پس از ۷ روز.
مجوز منطقه حفاظت شده ماناسلو– ۳۰۰۰ روپیه نپال (۱۰۰۰ روپیه نپال برای شهروندان کشورهای عضو سارک)
چرا باید در دره تسوم پیادهروی کنیم؟
دره تسوم همچنین به عنوان «دره صومعهها» شناخته میشود. این دره محل قرارگیری صومعههایی مانند مو گومپا، دفیو دوما گومپا، راچن گومپا و بسیاری دیگر است. این دره یک موزه زنده از بودیسم تبتی است.
شما باید دره تسوم را بپیمایید زیرا؛
اعتقاد بر این است که میلارپا، قدیس بودایی، از دره تسوم بازدید کرده است . در این سفر، شما این فرصت را خواهید داشت تا مسیرهایی را که روح بزرگی مانند میلارپا زمانی پیموده است، کشف کنید.
شما میتوانید جنبه فرهنگی دره تسوم، محل زندگی مردم تسومبا، را کشف کنید. آنها در کنار آیینهای بومی خود، از بودیسم باستانی تبتی نیز پیروی میکنند.
دره تسوم نسبت به سایر مناطق پیادهروی محدود، خلوتتر است و همین امر آن را به مکانی ایدهآل برای کسانی تبدیل میکند که به دنبال خلوت و تنهایی هستند.
همچنین میتوانید از مسیر پیادهروی در دره ماناسلو تسوم دیدن کنید.
دولپو ترک - شروع از ۲۵۰۰ دلار
- مدت زمان سفر: روز 27
- حداکثر ارتفاع: گذرگاه ناگدالو لا (5,360 متر)
- بلندی افزایش: حدود ۲۸۶۰ (از ۲۵۰۰ جوفال)
- محل اقامتچایخانهها، مهمانخانهها و اقامتگاههای خانگی
- اجازه هزینه: محصور منطقه اجازه– ۵۰۰ دلار آمریکا برای ۱۰ روز اول، و پس از ۱۰ روز، روزانه ۵۰ دلار آمریکا. مجوز پارک ملی شی فوکسوندو– ۳.۰۰ روپیه نپال (۱.۵۰۰ روپیه نپال برای شهروندان کشورهای عضو سارک)
چرا در سفر به دولپو ترک شرکت کنیم؟
دولپو یکی از ناشناختهترین و دورافتادهترین مقاصد کوهنوردی نپال است. کوهنوردی در دولپو به شما این امکان را میدهد که شاهد رشتهکوه باشکوه دائولاگیری ، دریاچه شی فوکسوندو و آبشار فوکسوندو باشید. فیلم هیمالیا که نامزد جایزه اسکار در سال ۱۹۹۹ شد، در دولپو فیلمبرداری شده است.
دولپو، به ویژه دولپوی علیا، ریشه در بودیسم تبتی دارد. مردم این مناطق نیز از بون پیروی میکنند. بنابراین این سفر به شما امکان میدهد تا خود را در هر دو دین غرق کنید.
این مسیر شامل دو گذرگاه اصلی است: گذرگاه سلا لا (۵۲۴۰ متر) و گذرگاه ناگدالو لا (۵۳۶۰ متر). پیادهروی در این مناطق ماجراجویانه و هیجانانگیز است.
دولپو زیستگاه حیات وحش نادری مانند پلنگ برفی، گوسفند آبی و بز کوهی هیمالیا است. دولپو به دو بخش تقسیم میشود: دولپوی بالایی و دولپوی پایینی. هر دو بخش محدود هستند و چالشها و ماجراجوییهای منحصر به فردی را ارائه میدهند. مسیر پیادهروی دولپوی بالایی و مسیر پیادهروی دولپوی پایینی ما را بررسی کنید.
پیادهروی در دریاچه رارا - قیمت پایه ۱۴۹۹ دلار
- مسافت طی شده: 95-100 کیلومتر
- مدت زمان سفر: روز 16
- حداکثر ارتفاع: 3,271 متر
- افزایش ارتفاع: حدود ۹۰۰ متر (از جوملا، ۲۳۷۰ متر)
- محل اقامت: چایخانهها، مهمانسراها و اقامتگاههای خانگی
- اجازه هزینه:
- مجوز منطقه محدود– ۱۰۰ دلار آمریکا برای هر نفر در هفته، ۱۵ دلار آمریکا برای هر نفر در روز پس از ۷ روز. مجوز پارک ملی رارا۳۰۰۰ روپیه نپال برای شهروندان غیر عضو سارک و ۱۵۰۰ روپیه نپال برای شهروندان سارک
چرا باید در دریاچه رارا پیادهروی کنیم؟
دریاچه رارا در منطقه موگو نپال در غرب نپال قرار دارد. این مسیر پیادهروی شما را از میان مسیرهای ناهموار، جنگلهای وحشی و سرسبز و روستاهای دورافتاده عبور میدهد. در اینجا دلایلی برای پیادهروی در دریاچه رارا آورده شده است.
مسیر پیادهروی در دریاچه رارا شما را از میان دره سینجا ، زادگاه زبان نپالی، عبور میدهد. این دره همچنین پایتخت پادشاهی باستانی خاسا بوده است و به شما امکان میدهد تا جنبه تاریخی نپال را کشف کنید.
دریاچه رارا در پارک ملی رارا واقع شده است ، جایی که گیاهان و حیوانات بومی بسیاری زندگی میکنند. پیادهروی در این منطقه به شما امکان میدهد تا « ملکه دریاچهها »، رارا، و همچنین بیش از ۲۰۰ گونه پرنده موجود در منطقه را ببینید.
مردم موگو فرهنگ و زبان خاص خود را دارند. پیادهروی به دریاچه رارا به شما این امکان را میدهد که سنتهای آنها را کشف کنید و یک تجربه فرهنگی فراگیر را به سفر خود اضافه کنید.
چالشهای پیادهروی در مناطق محدود
هزینه های مجوز
پیادهروی در یک منطقهی محدود نیاز به مجوز منطقهی محدود (RAP)، کارت TIMS و مجوز پیادهروی در یک منطقهی حفاظتشده یا پارک ملی دارد. مدیریت تمام مجوزها میتواند طاقتفرسا باشد. ممکن است در مورد هزینهها و محل دریافت آنها سردرگم شوید. علاوه بر این، مجوزها، بهویژه RAP، میتوانند گران باشند و از 50 تا 500 دلار آمریکا متغیر باشند و هزینههای کلی را افزایش دهند.
الزامات راهنما
قوانین جدید وضعشده توسط دولت که از اول آوریل ۲۰۲۳ لازمالاجرا هستند، به کوهنوردان انفرادی آزاد (FIT) اجازه ورود به منطقهی محدود شده را بدون راهنما و مجوز نمیدهند، هرچند که این قانون برای کاهش حوادث نامطلوب مانند گم شدن در مسیر و مشکلات مختلف سلامتی وضع شده است. راهنما به کوهنوردان دسترسی فوری به پشتیبانی حرفهای میدهد. با این حال، این موضوع برای بسیاری از کوهنوردان انفرادی که ترجیح میدهند به تنهایی و بدون مزاحمت کسی سفر کنند، دردسر بزرگی است.
زیرساخت محدود
مناطق محدود شده گردشگران کمتری را نسبت به مقاصد محبوب کوهنوردی، مانند کمپ اصلی اورست یا کمپ اصلی آناپورنا، جذب میکنند. در نتیجه، زیرساختها محدود هستند و امکانات رفاهی و اقامتی اولیهای دارند و گزینهها ممکن است راحتتر یا دسترسی به آنها دشوارتر باشد.
از نظر فیزیکی طاقتفرسا
مسیرهای پیادهروی در منطقهی محدود اغلب شامل مسیرهای ناهموار و ناهموار با سربالاییها و سرپایینیهای تند است. برخی از مکانها حتی فاقد نگهداری مناسب مسیر هستند. چنین مسیرهایی میتوانند از نظر جسمی طاقتفرسا باشند، به خصوص برای کوهنوردان مبتدی. در چنین مناظر چالشبرانگیزی، خطر گرفتگی عضلات، آسیب زانو، کمردرد و رگ به رگ شدن همیشه محتمل است.
چگونه یک سفر به منطقهی ممنوعه از آمریکا/اروپا/استرالیا را برنامهریزی میکنید؟
یک سفر اکتشافی انتخاب کنید
اگر مطمئن هستید که میخواهید در مناطق ممنوعه پیادهروی کنید، وقت آن است که یک مسیر پیادهروی انتخاب کنید. با تحقیق در مورد جنبههای مختلف مناطق شروع کنید. هنگام تحقیق، در مورد بودجه، آمادگی جسمانی و علایق خود یادداشتبرداری کنید. از خود بپرسید: از پیادهروی در منطقه ممنوعه چه میخواهم؟ آیا میخواهید فرهنگ تحت تأثیر تبت، یک غار آسمانی باستانی، سرسبزی سرسبز یا دریاچههای لاجوردی را مشاهده کنید؟ همچنین مدت زمان پیادهروی و زمان بازدید خود را در نظر بگیرید.
رزرو از طریق یک آژانس معتبر
طبق قوانین دولت نپال، شما نمیتوانید به تنهایی در این مناطق پیادهروی کنید. بنابراین، به یک راهنما نیاز خواهید داشت. همچنین برای ورود به منطقهی ممنوعه به مجوز نیاز دارید. مجوزهای منطقهی ممنوعه را فقط میتوانید از طریق آژانسهای کوهنوردی ثبتشده دریافت کنید.
به دنبال آژانسهای کوهنوردی ثبتشده در هیئت گردشگری نپال باشید. همچنین، مطمئن شوید که آژانس انتخابی شما تجربه سازماندهی کوهنوردی در مناطق ممنوعه را دارد. از برنامههای سفر قابل تنظیم گرفته تا جزئیات مربوط به محل اقامت و حمل و نقل، در مورد همه چیز سؤال کنید.
مجوزها را دریافت کنید
پس از انتخاب آژانس کوهنوردی، آنها مجوزها و سایر مدارک لازم را از طرف شما انجام میدهند. با این حال، شما باید با ارائه مدارک مورد نیاز همکاری کنید. برای جلوگیری از کلاهبرداری، هزینههای مجوز را در وبسایت رسمی هیئت گردشگری نپال بررسی کنید.
از نظر فیزیکی آماده شوید
بعد از اینکه مقصد کوهنوردی خود را انتخاب کردید، در مورد ارتفاعات اطلاعات کسب کنید. اگر یک کوهنورد معمولی هستید، ممکن است به هیچ تمرین بدنی نیاز نداشته باشید. اما اگر تازه شروع به کوهنوردی کردهاید، روی تمرینات قلبی عروقی تمرکز کنید تا قلب و ریههای خود را تقویت کنید. میتوانید در کشور خود به پیادهرویهای کوتاه یا کوهپیمایی بروید تا با محیطهای کم اکسیژن سازگار شوید.
نکته : اگر قصد کوهنوردی در ارتفاع بالاتر از ۲۵۰۰ متر را دارید، حداقل یک روز را برای هم هوایی برنامهریزی کنید.
عاقلانه بسته بندی کنید
بستن چمدان همیشه کار دشواری است. آیا این تکه پارچه را ببندم یا آن را جا بگذارم؟ آیا باید دو جفت کفش همراه داشته باشم یا فقط یکی؟ همه ما هنگام رفتن به کوهنوردی با این سؤالات روبرو میشویم. اگر در این مورد کنجکاو هستید، با آژانس کوهنوردی خود تماس بگیرید و لیست وسایل مورد نیاز را از آنها بخواهید. میتوانید در نپال وسایل، تجهیزات و لباس کوهنوردی بخرید یا اجاره کنید.
بیمه سفر
داشتن راهنما خطر گم شدن را به صفر میرساند. اما حتی یک راهنما هم نمیتواند از هر خطری جلوگیری کند. کوهپیمایی در مناطق محدود شامل گذرگاههای مرتفع و مسیرهای دورافتاده است که در آنها کمک پزشکی بسیار دور است. اگر از بیماری ارتفاع یا سایر جراحات جدی رنج میبرید، ممکن است به کمک پزشکی فوری نیاز داشته باشید که بدون تخلیه با هلیکوپتر غیرممکن است. بیمه مسافرتی چنین هزینههایی، از جمله هزینههای پزشکی و گم شدن چمدان را پوشش میدهد. مطمئن شوید که بیمه شما بلایای طبیعی را نیز پوشش میدهد.
چگونه به مناطق ممنوعه برسیم
چگونه به موستانگ بالایی برسیم؟
میتوانید از پخارا به جومسوم پرواز کنید، سپس پیاده یا با جیپ، موستانگ بالایی را بگردید. اگر زمان کمی دارید، میتوانید با هلیکوپتر نیز این پادشاهی باستانی را بگردید. گزینه دیگر، گشت و گذار در موستانگ با دوچرخه کوهستان است.
چگونه به دولپو برسیم؟
برای شروع سفر به دولپو، باید دو پرواز انجام دهید. ابتدا باید از کاتماندو به نپالگونج پرواز کنید. از نپالگونج، باید به جوفال پرواز کنید، جایی که سفر شما آغاز میشود. همچنین میتوانید از طریق موسیکوت و خادین به دولپو رانندگی کنید.
چگونه به دره تسوم برسیم؟
در دره تسوم هیچ فرودگاهی وجود ندارد و جادهها برای رانندگی نامناسب هستند. بنابراین، تنها راه رسیدن به دره تسوم، پیادهروی است. ابتدا از کاتماندو به آروگات رانندگی کنید، سپس پیادهروی خود را از آنجا از طریق لیدینگ، ماچا خولا و جاگات آغاز کنید.
چگونه به دریاچه رارا برسیم؟
میتوانید از طریق پرواز، جاده یا پیاده به دریاچه رارا برسید. رسیدن به رارا با هواپیما نیاز به دو پرواز دارد. پس از پرواز از کاتماندو به نپالگونج، میتوانید با پرواز دیگری به فرودگاه تالچا بروید. این فرودگاه حدود ۳-۴ ساعت پیادهروی از رارا فاصله دارد.
برای رسیدن به دریاچه رارا از طریق جاده، میتوانید با اتوبوس از کاتماندو به نپالگونج بروید. با این حال، برای رسیدن از نپالگونج به دریاچه باید یک جیپ رزرو کنید.
پیادهروی راه دیگری برای رسیدن به دریاچه رارا است. ابتدا باید از نپالگونج به جوملا پرواز کنید. مسیر پیادهروی شما از جوملا شروع میشود و از طریق دانفه کانگا، چاوتا و دهوتی ادامه مییابد.
چرا سفر اورست من را برای سفر به منطقهی ممنوعه انتخاب کنید؟
قوانین دولتی اکیداً ایجاب میکند که برای پیادهروی در مناطق محدود، یک راهنما داشته باشید. علاوه بر این، شما نمیتوانید به تنهایی مجوز دسترسی به این مناطق را دریافت کنید. شما باید مجوز را از طریق یک آژانس کوهنوردی ثبت شده مانند My Everest Trip (MTP) دریافت کنید. در MTP، نه تنها میتوانید مجوزها، بلکه راهنماها را نیز دریافت کنید. در اینجا دلایلی وجود دارد که چرا باید ما را برای پیادهروی در منطقه محدود خود انتخاب کنید.
راهنمای متخصص
تیم راهنمایان باتجربه ما به طور فعال با گردشگران بینالمللی در مناطق ممنوعه همکاری کردهاند. آنها ایمنی شما را تضمین کرده و شما را در مسیرهای منطقه ممنوعه و اماکن فرهنگی باستانی راهنمایی میکنند.
برنامه های سفر قابل تنظیم
از آنجایی که برای دریافت مجوز ورود به منطقهی ممنوعه، باید برنامهی سفر خود را ارائه دهید، ما در کنار شما خواهیم بود و به شما کمک میکنیم تا یک برنامهی سفر ایدهآل که با آمادگی جسمانی، تجربهی کوهپیمایی و ترجیحات شما مطابقت دارد، انتخاب کنید. برنامههای سفر ما قابل تنظیم هستند، به این معنی که میتوانید نحوهی کوهپیمایی خود را انتخاب کنید.
شیوههای پایدار کوهپیمایی
در «سفر من به اورست»، ما شیوههای پایدار کوهپیمایی را ترویج میدهیم. ما از ریختن هرگونه زبالهای خودداری میکنیم. چه کوهنورد باشیم و چه راهنما، باید فقط زبالههای خود را حمل کنیم و آنها را در مناطق تعیینشده بیندازیم. در حین کوهپیمایی، باید تا حد امکان از ایجاد مزاحمت برای حیات وحش خودداری کنیم. سوزاندن پلاستیک و سایر مواد مضر نیز ممنوع است.
حمایت از جوامع محلی
در طول مسیر، در چایخانهها و اقامتگاههای محلی اقامت کردیم، از غذاهای محلی خوردیم و محصولات محلی خریدیم. این رویکرد به پایداری جوامع محلی کمک میکند. همچنین، از آنجایی که ما فرهنگهای محلی را مشاهده میکنیم، باید در صورت امکان به آنها احترام بگذاریم و آنها را ترویج دهیم.
در اینجا، مایلیم از شما تشکر کنیم. شما از طریق مبلغی که برای مجوزها پرداخت کردهاید، از جوامع محلی حمایت میکنید.
آمادهی گشت و گذار در مناطق ممنوعهی نپال هستید؟
خب، آیا برای سفری بینظیر آمادهاید؟ آیا آمادهاید تا از زمینهای چالشبرانگیز مناطق ممنوعه عبور کنید؟ چه Upper Mustang باشد، چه Tsum Valley، چه Dolpo یا Rara Lake، هر کدام زیبایی بکر و دستنخورده و فرهنگی باستانی را ارائه میدهند. این مناطق ممنوعه هستند، نه تجربه شما. اگر تصمیم به سفر در منطقه ممنوعه دارید، ما میتوانیم مجوزها، راهنماها و تدارکات شما را مدیریت کنیم. میتوانید برای سفارشی کردن برنامه سفر خود، رزرو راهنما، دریافت مجوز و پرداخت هزینه بسته با ما تماس بگیرید.
سوالات متداول
آیا برای پیادهروی در مناطق ممنوعه به راهنما نیاز دارید؟
بله! قوانین دولتی میگوید که شما نمیتوانید بدون راهنما در مناطق ممنوعه پیادهروی کنید. بنابراین، بستهی پیادهروی که رزرو میکنید شامل یک راهنمای باتجربه است.
پیادهروی در منطقهی ممنوعه چقدر ایمن است؟
گذشته از خطر بیماری ارتفاع و آسیب دیدگی، کوهنوردی در یک منطقهی محدود هیچ خطر دیگری ندارد. شما میتوانید با رعایت دستورالعملهای ایمنی و سازگاری مناسب با شرایط آب و هوایی از این خطرات اجتناب کنید. یک راهنما شما را همراهی خواهد کرد و به شما کمک میکند حتی خطرات جزئی را نیز کاهش دهید.
چگونه میتوان مجوز پیادهروی در منطقهی محدود در نپال را دریافت کرد؟
شما میتوانید از طریق یک آژانس کوهنوردی، مجوز کوهنوردی در مناطق محدود در نپال را دریافت کنید. آنها از طرف شما مجوز را از اداره مهاجرت دریافت میکنند.
آیا کارت TIMS برای کوهنوردی در مناطق ممنوعه ضروری است؟
برای پیادهروی در مناطق ممنوعه باید کارت TIMS صادر شده توسط آژانس کوهنوردی را همراه داشته باشید. در صورت درخواست، باید آن را در ایستهای بازرسی ارائه دهید. اگر نتوانید مجوزها را ارائه دهید، جریمه خواهید شد.
آیا کوهنوردی انفرادی در نپال ممنوع است؟
بله! شما نمیتوانید بدون راهنما در بیشتر مسیرهای کوهنوردی نپال، از جمله مناطق ممنوعه، کوهنوردی کنید.
اگر بدون مجوز کوهپیمایی یا راهنما پیدا شوم چه اتفاقی میافتد؟
شما باید مجوزهای خود را در ایستهای بازرسی مختلف در منطقهی ممنوعه ارائه دهید. همچنین اگر بدون مجوز یا راهنما دیده شوید، جریمه خواهید شد.
محدودیت سنی برای کوهنوردی چیست؟
هیچ محدودیت سنی برای پیادهروی در مناطق ممنوعه یا هر جای نپال وجود ندارد. اگر از نظر جسمی آماده باشید و برنامه سفر مناسب و یک راهنما داشته باشید، میتوانید هر مسیری را فتح کنید.
بهترین فصل برای کوهنوردی در مناطق محدود نپال چه زمانی است؟
بهار (مارس تا مه) و پاییز (سپتامبر تا نوامبر) بهترین فصلهای نپال برای پیادهروی در مناطق محدود هستند. این فصول دمای معتدل، آسمان صاف، مسیرهای پیادهروی مناسب و شرایط آب و هوایی پایدار را ارائه میدهند.
پیادهروی در مناطق ممنوعه چقدر چالشبرانگیز است؟
پیادهروی در مناطق محدود چالشبرانگیز است، از جمله عبور از گذرگاههای مرتفع، زمینهای ناهموار و سربالاییها و سرپایینیهای شیبدار.
آیا بیمه مسافرتی برای سفر به مناطق ممنوعه ضروری است؟
بله، بیمه مسافرتی برای دریافت مجوز ضروری است. همچنین بسیار مهم است زیرا هزینههای پزشکی و بلایای طبیعی را پوشش میدهد. همچنین در صورت نیاز به تخلیه ناگهانی با هلیکوپتر مفید خواهد بود.
چه اقامتگاههایی در امتداد مسیر پیادهروی منطقهی محدود موجود است؟
چایخانهها، کلبهها و اقامتگاههای خانگی از جمله اقامتگاههای موجود در طول مسیر پیادهروی در منطقهی ممنوعه هستند. توجه داشته باشید که این اقامتگاهها دارای امکانات ضروری هستند که ممکن است در ارتفاعات بالاتر محدودتر باشند.
آیا ورود به بخش بالایی موستانگ برای غیر نپالیها آسان است؟
ورود به موستانگ بالایی برای غیر نپالیها دردسر بزرگی نیست. برای ورود به موستانگ بالایی به یک راهنما و مجوز نیاز دارید.
جشنواره تیجی در موستانگ به چه معناست؟
جشنواره تیجی یک جشن سالانه سه روزه در موستانگ علیا است. این جشنواره در ماه مه برگزار میشود و شامل آیینهای رنگارنگ، رقصهای نقابدار و دعاهایی برای دفع نیروهای مخالف است.
آیا در طول پیادهروی در منطقهی ممنوعه، دستگاههای خودپرداز موجود است؟
خیر، در مسیرهای پیادهروی در مناطق ممنوعه هیچ دستگاه خودپردازی وجود ندارد. توصیه میکنیم پول خود را به روپیه نپال تبدیل کنید و یک اسکناس چند صد روپیهای همراه داشته باشید.
آیا در طول کوهنوردی در منطقهی ممنوعه، آب آشامیدنی سالم در دسترس است؟
بله! شما میتوانید گزینههای متعددی برای آب آشامیدنی سالم در سفر به منطقهی ممنوعه خود پیدا کنید. میتوانید یک بطری آب آشامیدنی از مغازهها یا محل اقامت خود خریداری کنید. بهتر است بطری آب خود را همراه داشته باشید و آن را با آب جوشیده پر کنید. چایخانهها و اقامتگاهها آب را برای شما میجوشانند.
نکته: مستقیماً از منابع آب ننوشید.