کوهپیمایی موهار داندا - ۵ روز

سختی مسیر، چالش‌ها و شرایط مسیر

مسیر موهار داندا یک مسیر کوهنوردی متوسط ​​با چند بخش دشوار است و این نشان می‌دهد که برای مبتدیانی که از آمادگی جسمانی خوبی برخوردارند، مناسب است. در این مسیر، به ویژه در دو روز اول، مسیرهای سربالایی و سرپایینی متعددی وجود دارد.

شما روزانه ۵ تا ۶ ساعت پیاده‌روی خواهید داشت، عمدتاً روی پله‌های سنگی، پیاده‌روی در روستاها و پیاده‌روی در جنگل. بلندترین نقطه‌ی این مسیر، موهاره دندا (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) است و بنابراین، ارتفاع مشکل چندانی ایجاد نمی‌کند، اما سربالایی‌های طولانی ممکن است خسته‌کننده به نظر برسند.

این مسیر فنی نیست و بنابراین نیازی به مهارت‌های کوهنوردی ندارد. اما بخش‌هایی وجود دارد که باریک، سنگی، ناهموار یا در باران گلی می‌شوند. در سرازیری‌ها ممکن است زانو درد ایجاد شود. باتوم کوهنوردی و کفش کوهنوردی خوب بسیار مفید هستند.

پیاده‌روی موهار داندا برای اکثر کوهنوردان سرگرم‌کننده و قابل انجام است، البته اگر قبل از پیاده‌روی، تمرین پیاده‌روی یا بالا رفتن از پله‌ها را انجام داده باشید.

بهترین راهنمای زمان و آب و هوای فصلی

ماه‌های بهار و پاییز بهترین فصل برای انجام پیاده‌روی در موهاره داندا محسوب می‌شوند، زیرا هوا عمدتاً خوب و صاف است.

محبوب‌ترین فصل، پاییز، در بازه زمانی بین سپتامبر و نوامبر است. آسمان پس از باران‌های موسمی آبی و صاف است و مناظر کوهستانی اغلب فوق‌العاده‌اند. روزها هوا خوب و شب‌ها در ارتفاعات بالاتر به سمت موهاره داندا (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) سرد است.

یکی دیگر از زمان‌های خوب، بهار است که از مارس تا مه ادامه دارد. این فصل با گل‌های رودودندرون که رنگ‌های متنوعی دارند و در سراسر تپه‌ها شکوفا می‌شوند، شناخته می‌شود. صبح‌ها معمولاً آفتابی هستند و هوا خیلی گرم نیست. اگر به طبیعت و گل‌ها علاقه دارید، این فصل، فصل زیبایی برای تکمیل سفر کوتاه موهاره داندا است.

زمستان سردتر اما کم‌سروصداتر است، کوهنوردان کمتری دارد و آسمان بسیار صاف است. فصل بارندگی نامساعدترین فصل است زیرا مسیرها بین ژوئن و اوایل سپتامبر گلی، لغزنده و ابری هستند. بهار و پاییز برای یک تجربه کلی ترجیح داده می‌شوند.

غذا و نوشیدنی

غذا در مسیر موهار داندا ساده، تازه و مغذی است. تمام وعده‌های غذایی در اقامتگاه‌های محلی و خانه‌های محلی سرو می‌شوند؛ از این رو، می‌توانید انتظار غذای خانگی نپالی را داشته باشید.

غذایی که اغلب خورده می‌شود دال بات است که شامل برنج، سوپ عدس، سبزیجات و ترشیجات می‌شود. این غذا گرم، مغذی و پس از یک روز پیاده‌روی خستگی‌ناپذیر ایده‌آل است. همچنین می‌توانید برنج سرخ‌شده، رشته فرنگی، سیب‌زمینی، سوپ، پنکیک، تخم‌مرغ و گاهی اوقات مومو میل کنید. منو آنقدرها هم بزرگ نیست، هرچند غذا به‌طورکلی خوب است و انرژی لازم را برای شما فراهم می‌کند.

یکی از جنبه‌های اصلی فعالیت کوهنوردی، چای است. چای‌هایی که به طور گسترده ارائه می‌شوند شامل چای سیاه، چای شیر، چای زنجبیل و قهوه هستند. استفاده از آب سالم در برنامه سفر به موهار داندا بسیار ضروری است و نباید از آب لوله‌کشی تصفیه نشده استفاده کرد. آب جوشیده، آب تصفیه شده یا آب فیلتر شده ایده‌آل است.

یک بطری قابل استفاده مجدد همراه داشته باشید و مرتباً بنوشید. آب‌رسانی به بدن از نظر انرژی، بازیابی توان و سازگاری با ارتفاع بالا، به ویژه در حدود (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) کمک می‌کند.

حمل و نقل و اقامت در طول سفر

مسیر پیاده‌روی موهار داندا معمولاً در پخارا قرار دارد. شما با ماشین از پخار به گالشور می‌رسید و این مسیر حدود ۴ تا ۵ ساعت طول می‌کشد. این مسیر با عبور از رودخانه‌ها، تپه‌ها و روستاهای روستایی، منظره‌ای زیبا دارد. پس از این مسیر، با جیپ به قسمت پایینی مسیر، در تیپیانگ یا باسری، برمی‌گردید و سپس به پخارا و انتهای آن برمی‌گردید. در چند جا جاده‌های ناهمواری دارد، اما مناظر مسیر بسیار جذاب است.

در طول مسیر، اقامتگاه‌های ساده‌ای وجود دارد. شما در کلبه‌های اجتماعی و خانه‌های محلی اقامت خواهید داشت که این امر، سفر را شخصی‌تر و اصیل‌تر می‌کند. اتاق‌ها ساده هستند و دارای تخت‌های دو نفره، پتو و توالت مشترک می‌باشند.

امکانات کمی وجود دارد، اما مهمان‌نوازی دوستانه است. در نانگی (Nangi) در ارتفاع ۲۳۰۰ متر / ۷۵۴۶ فوت، ممکن است دوش آب گرم با هزینه اضافی وجود داشته باشد. اقامتگاه در موهاره داندا (Mohara Danda) در ارتفاع ۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت، ساده‌تر و روستایی‌تر است، با این حال طلوع خورشید و مناظر کوهستانی بسیار خاص هستند.

ارتفاع، سازگاری با محیط و خطر بیماری ارتفاع

دلیل شهرت مسیر موهار داندا این است که برای رسیدن به مناظر شگفت‌انگیز هیمالیا، نیازی به صعود از سطح زمین تا ارتفاعات بسیار بالا نیست. قله موهار داندا با ارتفاع ۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت در مقایسه با بسیاری از مسیرهای کوهنوردی دیگر در نپال بسیار ناچیز است. به همین دلیل، خطر ابتلا به بیماری شدید ارتفاع برای اکثر مردم بسیار کم است. با این وجود، مردم به ارتفاع به یک شکل واکنش نشان نمی‌دهند و بهتر است از این موضوع آگاه باشید و به بدن خود توجه کنید.

این کوه‌پیمایی به آرامی از ارتفاع حدود ۱۱۷۰ متر (۳۸۳۹ فوت) در ابتدای مسیر تا ۲۳۰۰ متر (۷۵۴۶ فوت) در نانگی و سپس به سمت قله ادامه دارد. این به بدن شما در این فرآیند کمک می‌کند. ممکن است برخی از کوهنوردان، به خصوص در شب اول در ارتفاع بالاتر، دچار سردردهای خفیف، بی‌خوابی یا تنگی نفس شوند. این علائم شدید نیستند و معمولاً با استراحت، سرعت کم و نوشیدن آب کافی همراه هستند.

مسیر ۵ روزه تا موهاره داندا مسافت کوتاهی است و بنابراین، بهترین راهکارها برای حفظ راحتی و ایمنی، سرعت ثابت و نوشیدن آب کافی است.

نکات آمادگی جسمانی و آمادگی لازم برای سفر

برای مسیر موهاره داندا نیازی به تجربه کوهنوردی تخصصی نیست، اما قرار است از آمادگی جسمانی قابل قبولی برخوردار باشید.

از آنجایی که قرار است روزانه ۵ تا ۶ ساعت در تپه‌ها، پله‌های سنگی و مسیرهای جنگلی پیاده‌روی کنید، بهتر است از قبل برای سفر برنامه‌ریزی کنید. دو روز اول به دلیل سربالایی‌های طولانی، سخت‌ترین روزها هستند.

وقتی بتوانید چند ساعت پیاده‌روی کنید و از پله‌ها بالا بروید و این موضوع شما را زیاد اذیت نکند، یعنی در مسیر درستی قرار دارید.

برای تمرین، گرم کردن برای پیاده‌روی، کوه‌پیمایی، بالا رفتن از پله‌ها و انجام فعالیت‌های سبک هوازی مانند دوچرخه‌سواری یا دویدن. تمرینات ساده‌ای مانند اسکات و لانژ نیز می‌توانند به تقویت پاهای شما کمک کنند. کفش‌هایی که قصد پوشیدن آنها را دارید باید قبل از شروع پیاده‌روی، ابتدا تمرین شوند.

با کمک باتوم‌های کوهنوردی، صعود و فرود آسان‌تر می‌شود. وقتی از نظر جسمی برای انجام کوهپیمایی موهاره دادا آماده باشید، تجربه دلپذیرتری خواهید داشت.

آمادگی روانی نیز مهم است. سرعت خود را کم کنید، استراحت کنید و از منظره لذت ببرید و به خاطر داشته باشید که در مسیرهای کوهستانی، آهسته راه رفتن از سرعت عمل حیاتی‌تر است.

مجوزها، هزینه‌های ورود و ویزای نپال

برای انجام پیاده‌روی در موهاره داندا، به دو مجوز کلیدی نیاز دارید: مجوز منطقه حفاظت‌شده آناپورنا (ACAP) و کارت TIMS (سامانه مدیریت اطلاعات کوهنوردان). دلیل نیاز به این مجوزها این است که این پیاده‌روی در منطقه آناپورنا واقع شده است.

ACAP به حفاظت از جوامع ساکن در این منطقه کمک می‌کند و کارت TIMS به حفظ امنیت و ثبت نام کوهنوردان کمک می‌کند. اگر این سفر را با ما رزرو کنید، My Everest Trip (MET) تمام مجوزها را از طرف شما ترتیب می‌دهد. شما باید مجوزهای خود را در طول سفر همراه خود داشته باشید و ممکن است در طول مسیر مورد بازرسی قرار بگیرید.

اکثر گردشگران خارجی برای سفر به نپال به ویزای توریستی نیاز دارند. در بیشتر موارد، ویزا معمولاً در فرودگاه بین‌المللی تریبهوان در فرودگاه کاتماندو و پس از ورود اعطا می‌شود. گذرنامه باید حداقل شش ماه اعتبار داشته باشد. در صورت نیاز، همراه داشتن چند عکس گذرنامه و مقداری پول نقد برای پرداخت هزینه‌های ویزا و مجوز نیز عاقلانه است.

این مسیر همچنین می‌تواند به سایر مقاصد نزدیک گسترش یابد و آن را به گزینه‌ای انعطاف‌پذیر برای کوهنوردان تبدیل کند. این مسیر جایگزین بسیار خوبی برای کسانی است که می‌خواهند بدون نیاز به مجوزهای ویژه منطقه محدود، از مناظر زیبای کوهستانی لذت ببرند.

بهداشت، ایمنی و پشتیبانی اضطراری

مسیر پیاده‌روی موهار داندا بسیار به سلامت و ایمنی اهمیت می‌دهد. اعتقاد بر این است که این مسیر امن است و مردم محلی مرتباً از آن استفاده می‌کنند. با این وجود، کوهنوردان باید اقدامات احتیاطی معمول را در نظر بگیرند.

آب تمیز بنوشید، مرتباً دست‌هایتان را بشویید و همیشه یک جعبه کمک‌های اولیه شخصی کوچک حاوی داروهای اولیه، مراقبت از تاول و هرگونه داروی شخصی داشته باشید. از آنجایی که این کوه‌پیمایی تا ارتفاع ۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت ادامه دارد، بیماری شدید ارتفاع به ندرت اتفاق می‌افتد، اما موارد خفیف آن ممکن است رخ دهد؛ بنابراین، با سرعت کم پیاده‌روی کنید و بدن خود را هیدراته نگه دارید.

این مسیر خیلی خطرناک نیست، هرچند بخش‌های خاصی ممکن است شیب‌دار، گلی یا لغزنده باشند، به‌خصوص پس از باران. همیشه توصیه می‌شود که با راهنمای خود همراه باشید و به او گوش دهید. در روستاها و اقامتگاه‌ها، همه دوستانه و مفید هستند و مسیر پیاده‌روی موهاره داندا برای اکثر کوهنوردان تازه‌کار راحت است.

در مواقع اضطراری، راهنماها می‌توانند در صورت لزوم، پشتیبانی، حمل و نقل محلی یا نجات با هلیکوپتر را ترتیب دهند. به همین دلیل است که پوشش تخلیه اضطراری در بیمه مسافرتی قبل از شروع سفر بسیار توصیه می‌شود.

بیمه مسافرتی و پوشش آن

سفر به موهار داندا به شدت به بیمه مسافرتی وابسته خواهد بود و اکیداً توصیه می‌شود که همه کوهنوردان بیمه مسافرتی تهیه کنند. اگرچه این یک سفر متوسط ​​است، اما ممکن است برخی مشکلات پیش‌بینی نشده رخ دهد.

بیمه شما باید شامل خدمات پزشکی اورژانس، خدمات بیمارستانی و تخلیه با هلیکوپتر باشد. بلندترین نقطه کوه‌پیمایی (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) است، بنابراین داشتن بیمه‌نامه‌ای که حداقل تا (۴۰۰۰ متر / ۱۳۱۲۳ فوت) کوه‌پیمایی را مجاز بداند، ایمن‌تر است. این یکی از مهم‌ترین اجزای بیمه‌نامه شماست زیرا نجات با هلیکوپتر در نپال بسیار پرهزینه است.

بیمه شما همچنین ممکن است لغو سفر، تأخیر، گم شدن چمدان و سرقت اشیاء قیمتی را پوشش دهد. در صورتی که قبل از سفر بیمار شوید یا برنامه سفر خود را تغییر دهید، بیمه می‌تواند در هزینه‌های شما صرفه‌جویی زیادی کند. یک نسخه از اطلاعات بیمه خود را همراه داشته باشید و هنگام عزیمت آن را به MET ارائه دهید. پوشش باکیفیت، راحتی را در سفر به ارمغان می‌آورد.

امکانات شبکه تلفن همراه، اینترنت و شارژ

در طول مسیر پیاده‌روی موهاره داندا، اغلب اوقات پوشش تضمین‌شده‌ای از سیگنال موبایل و اینترنت وجود ندارد، بنابراین توصیه نمی‌شود انتظار اتصال قوی روزانه داشته باشید.

شما می‌توانید پوشش شبکه خوبی را در قسمت‌های پایین‌تر، مانند گالشور و بانخارکا، تجربه کنید. سیگنال تلفن همراه گاهی اوقات در نانگی در ارتفاع (۲۳۰۰ متر / ۷۵۴۶ فوت)، به ویژه در سیم کارت‌های محلی نپالی، در دسترس است. وای فای در اقامتگاه موهاره داندا در ارتفاع (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) معمولاً ناپایدار است و در هوای نامساعد ممکن است قطع شود.

یعنی این پیاده‌روی فرصتی است برای اینکه دیگر وقت زیادی را پای صفحه نمایش تلف نکنیم و از کوهستان لذت ببریم.

می‌توانید دستگاه‌های الکترونیکی خود را در اقامتگاه‌ها، معمولاً با حداقل هزینه اضافی، شارژ کنید. یک پاوربانک کاملاً شارژ شده همراه داشته باشید. همچنین توصیه می‌شود کوهنوردان قبل از ترک پخارا، نقشه‌های آفلاین، اطلاعات تماس و مدارک سفر را آماده کنند.

زبان، فرهنگ و آداب محلی در مسیر

مسیر موهاره داندا فقط یک کوه‌پیمایی و طبیعت‌گردی نیست؛ بلکه تعاملی با مردم محلی و زندگی روستایی نیز هست. در مسیر خود، از کنار جوامعی عبور خواهید کرد که عمدتاً توسط خانواده‌های ماگار و گورونگ اشغال شده‌اند.

اکثر مردم به زبان نپالی صحبت می‌کنند و انگلیسی را هم تا حدودی می‌دانند، به خصوص در خانه‌های محلی و اقامتگاه‌های خانگی. یک لبخند و یک ناماسته ساده معجزه می‌کند و به یافتن راهی برای ایجاد یک رابطه دوستانه کمک می‌کند.

فرهنگ حاکم بر این مسیر، گرم، محترمانه و پذیرا است. افراد در نزدیکی طبیعت زندگی می‌کنند و بسیاری از آنها در فعالیت‌های کشاورزی، مراقبت از حیوانات و تورهای اجتماعی شرکت می‌کنند.

در روستاها، لباس مناسب بپوشید و بدون اجازه از افراد یا خانه‌ها عکس نگیرید. هنگام ورود به خانه کسی باید کفش‌هایتان را درآورید و در نزدیکی معابد یا اماکن مذهبی، طبق دستور راهنمایتان عمل کنید.

سفر به موهاره داندا زمانی معنادارتر خواهد بود که با فرهنگ محلی به شیوه‌ای دوستانه و با ملاحظه تعامل داشته باشید.

هزینه‌های اضافی شما

بیشتر خدمات اولیه در برنامه‌ی «سفر به اورست من» (MET) گنجانده شده است، اما همیشه به مقداری بودجه‌ی اضافی نیاز خواهید داشت تا بتوانید شخصاً آنها را خرج کنید.

نوشیدنی‌های اضافی، تنقلات، نوشابه، آب معدنی، دوش آب گرم، تجهیزات شارژ و وای‌فای ممکن است به عنوان هزینه‌های اضافی در هزینه‌های روزانه لحاظ شوند. کوهستان به دلیل اینکه محصولات باید به چنین ارتفاعاتی منتقل شوند، قیمت بالایی دارد.

به عنوان مثال، چای یا تنقلات در نانگی (۲۳۰۰ متر / ۷۵۴۶ فوت) یا اطراف موهاره داندا (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) در مقایسه با پخارا گران‌تر خواهد بود.

یکی دیگر از هزینه‌های اضافی رایج، انعام دادن است. اگرچه اجباری نیست، اما اکثر کوهنوردان در پایان سفر به راهنما و باربر خود انعام می‌دهند تا قدردانی خود را از کاری که این افراد به آنها کمک کرده‌اند نشان دهند. همچنین می‌توانید از فروشگاه‌های روستا کالاهای کوچک محلی یا سوغاتی‌های دست‌ساز بخرید.

سفر به اورست من (MET) توصیه می‌کند هنگام ترک پخارا، روپیه نپالی کافی به صورت اسکناس‌های کوچک همراه داشته باشید، زیرا در مسیر هیچ دستگاه خودپردازی وجود ندارد.

سفرهای جانبی در اطراف Mohare Danda

با صرف زمان بیشتر، می‌توان چندین سفر جانبی هیجان‌انگیز و امتداد مسیر را با پیاده‌روی موهاره داندا انجام داد. یکی از محبوب‌ترین مسیرها، ترکیبی از پیاده‌روی با تپه پون است که تصویر معروف دیگری از طلوع خورشید را برای شما فراهم می‌کند.

یک جایگزین طولانی‌تر، خوپرا داندا است که چشم‌اندازهای کوهستانی بیشتر و سر و صدای کمتری در مسیر ارائه می‌دهد. این مسیرهای فرعی برای کوهنوردانی که مایل به گذراندن چند روز اضافی برای گشت و گذار در منطقه آناپورنا هستند، عالی هستند.

سفرهای فرعی محلی کوچک‌تری نیز در آنجا وجود دارد. می‌توانید از روستا، پروژه‌های اجتماعی یا نقاط دیدنی روستا در نانگی (۲۳۰۰ متر / ۷۵۴۶ فوت) بازدید کنید. حتی می‌توانید با پیاده‌روی‌های کوتاه در اطراف موهاره داندا (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت) در نزدیکی خط الراس، مناظر و مکان‌های عکاسی بیشتری را نیز ببینید.

برخی از گردشگران حتی دوست دارند زمان بیشتری را در تیکوت یا روستاهای اطراف آن بگذرانند تا درباره زندگی در این کشور بیشتر بدانند.

این گزینه‌ها را می‌توان با سفر من به اورست (MET) انجام داد، در صورتی که مایلید سفر کوتاه خود به موهاره داندا را طولانی‌تر کنید و آن را سرگرم‌کننده‌تر کنید.

نکات عکاسی و مقررات پهپاد

مسیر کوه موهاره داندا فرصت عکاسی فوق‌العاده‌ای را فراهم می‌کند. بهترین زمان برای عکاسی در طلوع و غروب خورشید است، به خصوص در موهاره داندا (۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت)، جایی که مناظر دائولیگاری و آناپورنا گسترده و چشمگیر است.

گوشی هوشمند یا دوربین خود را به راحتی در دسترس قرار دهید زیرا آب و هوا و نور در کوهستان می‌تواند خیلی سریع تغییر کند. روستا، مسیرهای جنگلی، ساکنان روستا و گل‌های رودودندرون تم‌های زیبایی هستند. ارزش دارد که گاهی اوقات از افراد در عکس‌های خود استفاده کنید زیرا این کار علاوه بر اندازه، به مناظر طراوت می‌بخشد.

در صورت تمایل به پرواز دادن پهپاد، باید مراقب باشید. استفاده از پهپاد در نپال، به ویژه در مناطق حفاظت‌شده و حفاظت‌شده، ممکن است نیاز به مجوز داشته باشد. باید به مقررات محلی پایبند بود و به حریم خصوصی مردم روستاها احترام گذاشت. قبل از پرواز بر فراز خانه‌ها یا ... سوال کنید. لایسنس می کندسفر به اورست من (MET) توصیه می‌کند که فراموش نکنید که از قبل آخرین مراحل اخذ مجوز را بررسی کنید. در برنامه سفر به کوه موهاره داندا، پرواز با پهپاد می‌تواند چالش برانگیزتر از عکاسی ساده باشد.

افزونه‌های پیاده‌روی

پس از اتمام سفر به موهاره داندا، بسیاری از مسافران انگیزه پیدا می‌کنند تا نپال را بیشتر کشف کنند. ساده‌ترین جایگزین این است که کمی بیشتر وقت خود را در Pokhara و در کنار دریاچه استراحت کنید، پیاده‌روی‌های کوتاهی داشته باشید یا فرهنگ آنجا را ببینید.

شاید دلتان بخواهد یک مسیر دیگر را طی کنید، سپس می‌توانید بسته به زمان و آمادگی جسمانی‌تان، از پون هیل، ماردی هیمال و حتی کمپ اصلی آناپورنا عبور کنید. این مسیرها مناظر و تجربیات متنوعی دارند، از پشته‌های جنگلی گرفته تا دره‌های کوهستانی مرتفع.

موهاره داندا یک مسیر پیاده‌روی خوب برای گرم کردن قبل از تلاش برای مسیرهای طولانی‌تر و مرتفع‌تر است، زیرا تا ارتفاع ۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت بالا می‌رود. برخی از کوهنوردان قبل از تصمیم به رفتن به یک سفر اکتشافی بزرگتر در نپال، این مسیر را برای گرم شدن طی می‌کنند.

اگر می‌خواهید یک سفر فرهنگی داشته باشید، می‌توانید از روستاها، چشمه‌های آب گرم اطراف بازدید کنید یا حتی برای تجربه حیات وحش به چیتوان بروید.

سفر به اورست من (MET) این قابلیت را دارد که یک برنامه سفر شخصی‌سازی‌شده متناسب با علایق شما ایجاد کند. سفر ۵ روزه به موهاره داندا سفری طولانی نیست، اما می‌توان آن را به راحتی در یک تجربه بزرگتر و فراموش‌نشدنی‌تر در نپال گنجاند.

نکاتی برای کوهنوردان تازه کار در نپال

اگر اولین سفر کوهنوردی شما در نپال است، مسیر موهاره داندا گزینه بسیار خوبی است. این مسیر خیلی طولانی نیست، مناظر زیبایی دارد و ارتفاع آن به اندازه بسیاری از مسیرهای هیمالیایی دیگر طاقت‌فرسا نیست.

قله موهار داندا (Mohara Danda) با ارتفاع ۳۳۰۰ متر / ۱۰۸۲۷ فوت است، بنابراین لازم نیست خیلی بالاتر بروید، اما همچنان یک تجربه واقعی کوهستان را خواهید داشت. برای آماده کردن بدنتان، قبل از کوهپیمایی کمی پیاده‌روی، کوه‌پیمایی سبک یا بالا رفتن از چند پله را انجام دهید. کفش‌های خوب، لباس‌های چندلایه، ژاکت بارانی و یک بطری آب قابل استفاده مجدد همراه داشته باشید.

آهسته و با فراغت حرکت کنید. با احتیاط و سرعت کم قدم بردارید. آب فراوان همراه داشته باشید، غذایتان را میل کنید و به حرف‌های راهنمایانتان گوش دهید. پول نقد همراه داشته باشید؛ در مسیر هیچ دستگاه خودپردازی وجود ندارد. با ادب و احترام از فرهنگ محلی استقبال کنید، با آنها دوستانه و در مسیری تمیز ملاقات کنید.

«سفر من به اورست» (MET) با این هدف طراحی شده است که کوهنوردان تازه‌کار در طول سفر خود احساس امنیت، بی‌نقصی و آمادگی برای لذت بردن داشته باشند.