۷ روز پیاده‌روی به قله پایکی

سختی مسیر پیکی پیک و شرایط مسیر.

مسیر پیکی پیک از نظر سختی در رده متوسط ​​قرار می‌گیرد و می‌تواند به کوهنوردان تازه‌کار و همچنین افرادی با آمادگی جسمانی متوسط ​​پیشنهاد شود. این مسیر شامل صعود و فرودهای تدریجی به قله پیکی (۴۰۶۵ متر / ۱۳۳۳۶ فوت) است. اگرچه ارتفاع متوسط ​​است، اما برای جلوگیری از مشکلات مربوط به ارتفاع، سازگاری با محیط ضروری است.

این مسیر به وضوح مشخص شده است و عموماً از مسیرهای طبیعی از میان جنگل‌ها، مزارع پلکانی و روستاهای کوچک عبور می‌کند. کوهنوردان همچنین ممکن است با زمین‌های سنگی، مسیرهای باریک و شیب‌های تند روبرو شوند که اکثر کوهنوردان به راحتی می‌توانند از پس آنها برآیند. مسیرها ممکن است تحت تأثیر آب و هوا قرار بگیرند و برخی از بخش‌ها ممکن است به دلیل برف یا باران لغزنده باشند. این مسیر خوش‌منظره و در دسترس است و دارای چندین چایخانه و استراحتگاه در طول مسیر است که راحتی و ایمنی را فراهم می‌کند.

بهترین فصل برای بازدید از پیکی پیک و راهنمای آب و هوای فصلی

فصل‌های اوج صعود به قله پایکی، بهار (مارس-مه) و پاییز (سپتامبر-نوامبر) هستند. در بهار، گل‌های صدتومانی در مسیرها صف کشیده‌اند و هوا با آسمان آفتابی و مناظر کوهستانی عالی، دلپذیر و دلپذیر است. پاییز، هوای پایدار، هوای تازه و مناظر کوه‌های هیمالیا را به ارمغان می‌آورد که برای عکاسی به اندازه کافی خوب هستند.

کوهپیمایی پیکی پیک

فصل تابستان (ژوئن تا آگوست) به ویژه به فصل باران‌های موسمی نزدیک است که با باران‌های شدید، جاده‌های لغزنده و دید کم مشخص می‌شود. زمستان (دسامبر تا فوریه) سرد است و ممکن است برف، به ویژه در مناطق مرتفع، وجود داشته باشد، اگرچه تجربه پیاده‌روی آرام و واضحی را ارائه می‌دهد.

فرقی نمی‌کند چه فصلی باشد، صبح‌ها معمولاً سرد و بعد از ظهرها گرم‌تر هستند. همچنین توصیه می‌شود لباس‌های چندلایه، کفش‌های کوهنوردی باکیفیت و لباس بارانی بپوشید تا در طول سفر راحت و ایمن باشید.

غذا و نوشیدنی

در مسیر کوه‌پیکی پیک، چندین چایخانه و اقامتگاه محلی وجود دارد که کوهنوردان می‌توانند از انواع غذاها در آنها لذت ببرند. صبحانه معمولاً از فرنی، تخم‌مرغ، نان تست یا یک صبحانه سنتی نپالی تشکیل می‌شود. ناهار و شام با غذاهای محلی خوشمزه‌ای مانند موموی سبزیجات یا موموی مرغ، رشته فرنگی، برنج و سوپ عدس سرو می‌شود که قدرت لازم قبل از کوه‌پیمایی را فراهم می‌کند.

این مسیر همچنین دارای سبزیجات تازه، میوه‌های فصلی و تنقلات محلی است که می‌توان در طول مسیر آنها را فروخت. مواد محبوب برای گرم شدن، چای، قهوه و شکلات داغ هستند که باید در صبح‌ها یا عصرهای سرد مصرف شوند. آب معدنی نیز به مقدار زیاد فروخته می‌شود و توصیه می‌شود برای هیدراته ماندن در ارتفاعات بالا، تا حد امکان از آن بنوشید.

بیشتر وعده‌های غذایی بسیار ساده هستند، هرچند سالم و رضایت‌بخش هستند. گیاهخواران و افرادی که محدودیت‌های غذایی دارند، عموماً می‌توانند گزینه‌های مناسبی دریافت کنند، اگرچه توصیه می‌شود از قبل به راهنماها اطلاع دهند. غذاهای محلی همچنین راهی برای تجربه فرهنگ و مهمان‌نوازی شرپاها در طول سفر است.

حمل و نقل و اسکان

نحوه‌ی رفت و آمد به قله‌ی پایکی پیک از کاتماندو با رانندگی به سمت داپ یا سالری، بسته به مسیر انتخابی، آغاز می‌شود. در امتداد جاده‌ها، همیشه می‌توان مناظر عجیب و غریب، تپه‌های پلکانی و روستاهای کوچک را یافت که به فرد بینشی از زندگی روستایی نپال در بخش شرقی می‌دهد. راحتی و ایمنی سفر با ماشین‌های محلی، جیپ‌ها یا وسایل نقلیه شخصی که توسط My Everest Trip (MET) سازماندهی شده‌اند، تضمین می‌شود.

در طول سفر، اقامت عمدتاً در چایخانه‌ها یا کلبه‌های کوچک انجام می‌شود. این اقامتگاه‌ها اتاق‌های ساده اما راحتی با تخت‌های گرم ارائه می‌دهند که اقامت پس از پیاده‌روی را آسان می‌کند. اکثر چایخانه‌ها غذاهای محلی و قاره‌ای ارائه می‌دهند و برخی از آنها حمام آب لوله‌کشی مشترک دارند.

امکانات در روستاهای بزرگتر، مانند جنبسی و سالری، کمی بهتر است و در برخی از اقامتگاه‌ها دوش آب گرم وجود دارد. گذراندن شب در چایخانه‌ها به کوهنوردان این امکان را می‌دهد که با فرهنگ محلی آشنا شوند، مورد استقبال قرار گیرند و استراحت کنند، غذا بخورند و با سایر گردشگران معاشرت کنند.

ارتفاع، سازگاری با محیط و خطر بیماری ارتفاع

بلندترین نقطه مسیر پیکی پیک ۴۰۶۵ متر (۱۳۳۳۶ فوت) بالاتر از سطح دریا است. اگرچه این ارتفاع به اندازه مسیرهای هیمالیا نیست، اما اگر بدن نتواند به طور مناسب با آن سازگار شود، ممکن است بیماری ارتفاع رخ دهد. علائم آن می‌تواند شامل سردرد، حالت تهوع، سرگیجه و تنگی نفس باشد.

صعود آهسته و سازگاری با محیط برای کاهش خطر ضروری است. این کوه‌پیمایی شامل اقامت شبانه در روستاهایی مانند جاپره و جنبسی است تا به کوهنوردان کمک کند تا با ارتفاع سازگار شوند. مصرف آب کافی، وعده‌های غذایی متعادل و پرهیز از الکل به بدن کمک می‌کند تا با شرایط سازگار شود.

توصیه می‌شود کوهنوردان مراقب سلامت خود باشند و هرگونه علائمی را فوراً به راهنمایان خود گزارش دهند. بسته به نیاز، می‌توان روزهای استراحت یا بخش‌های کوتاه‌تر کوهپیمایی را اضافه کرد. راهنمایان «سفر من به اورست» (MET) برای رسیدگی به مسائل مربوط به ارتفاع و تضمین ایمنی در طول سفر آموزش دیده‌اند. با انجام این کار، این کوهپیمایی برای اکثر شرکت‌کنندگان ایمن و لذت‌بخش است.

سطح آمادگی جسمانی مورد نیاز و آمادگی برای سفر

مسیر پیاده‌روی پیکی پیک در دسته مسیرهای متوسط ​​طبقه‌بندی می‌شود و از این رو، برای هر کوهنورد با آمادگی جسمانی متوسط ​​مناسب است. انتظار می‌رود شرکت‌کنندگان بتوانند روزانه ۴ تا ۶ ساعت در مسیرهای ناهموار، با صعودها و فرودهای تدریجی، پیاده‌روی کنند. تجربه قبلی در کوهنوردی مفید است، هرچند الزامی نیست.

تمرینات باید شامل تمرینات منظم هوازی باشد که شامل پیاده‌روی، دویدن آرام یا دوچرخه‌سواری و تمرینات قدرتی پا و عضلات مرکزی بدن می‌شود. تمرین با یک کوله پشتی کامل می‌تواند به آماده‌سازی بدن برای یک سفر چند روزه کمک کند.

کوهنوردان به تجهیزات مناسب، از جمله چکمه‌های کوهنوردی، لباس گرم و چندلایه، لباس ضد باران، کوله پشتی خوب و باتوم کوهنوردی نیاز دارند. داروهای شخصی، کرم ضد آفتاب و روش‌های تصفیه آب نیز توصیه می‌شود. همچنین مهم است که از نظر ذهنی آماده باشید و روحیه خوبی برای سفر داشته باشید، زیرا می‌دانید که این سفر شما را از میان روستاها، جنگل‌ها و مناطق کوهستانی عبور خواهد داد.

هزینه‌های ورود، مجوزها و ویزای نپال

کوهنوردان باید مجوز دریافت کنند، مجوز منطقه حفاظت شده گوریشانکار (GCAP)، برای پیمودن قله پیکی، زیرا بخش قابل توجهی از مسیر از این منطقه حفاظت‌شده عبور می‌کند. اتباع خارجی هزینه مجوزی تقریباً معادل ۳۰۰۰ روپیه نپال (۲۳ تا ۲۵ دلار) پرداخت می‌کنند.

هنگام رزرو از طریق یک آژانس کوهنوردی دارای مجوز، نیازی به کارت TIMS (سیستم مدیریت اطلاعات کوهنوردان) نیست. ممکن است در برخی از ایست‌های بازرسی محلی برای مدیریت مسیرهای محلی، مجوز اضافی برای منطقه لازم باشد.

همه گردشگران خارجی به ویزای توریستی نپال نیاز دارند که می‌توان آن را هنگام ورود به فرودگاه بین‌المللی تریبهوان یا از قبل رزرو کرد. هزینه اقامت ۱۵ روزه با ۳۰ دلار آمریکا، ۳۰ روزه با ۵۰ دلار آمریکا و ۹۰ روزه با ۱۲۵ دلار آمریکا است. ویزا و مجوزها نیاز به گذرنامه با حداقل ۶ ماه اعتبار و عکس‌های گذرنامه‌ای دارند.

بهداشت و ایمنی و کمک‌های اضطراری در کوهپیمایی

مسیر پیک پیک خیلی خطرناک نیست، اما به دلیل ارتفاع و زمین دورافتاده، نیاز به اقدامات ایمنی دارد. راهنماهای سفر من به اورست (MET) در زمینه کمک‌های اولیه، شناسایی بیماری‌های ارتفاع و ارزیابی‌های اضطراری آموزش دیده‌اند. با گذراندن شب در روستاهایی مانند جاپره، کمپ اصلی پیکی و جونبسی، می‌توان به سازگاری مناسب با محیط دست یافت.

در روستاهای بزرگتر امکانات پزشکی اولیه وجود دارد، اما در مناطق مرتفع‌تر دسترسی محدود است. همچنین به کوهنوردان توصیه می‌شود داروهای شخصی، جعبه کمک‌های اولیه و داروهای تجویزی خود را همراه داشته باشند. در مواقع اضطراری، برای بیماری شدید یا زخم، می‌توان انتقال با هلیکوپتر به اردوگاه‌های بالاتر را ترتیب داد. برای اطمینان از ایمنی در طول سفر، مهم است که آب کافی بنوشید، غذای سالم بخورید، به آرامی راه بروید و دستورالعمل‌های راهنمای خود را دنبال کنید.

بیمه مسافرتی و حمایت‌های مالی

به هر کسی که قصد کوهنوردی در قله پایکی را دارد، اکیداً توصیه می‌شود که بیمه مسافرتی تهیه کند. این بیمه باید شامل فوریت‌های پزشکی، لغو سفر، گم شدن چمدان و مهم‌تر از همه، خطرات کوهنوردی در ارتفاعات بالا و تخلیه با هلیکوپتر باشد.

بیشتر شرکت‌های بیمه، طرحی را الزامی می‌دانند که مسیرهای پیاده‌روی بالای ۴۰۰۰ متر، از جمله قله ۴۰۶۵ متری پایکی پیک را پوشش دهد. بیمه، حس امنیت در برابر بیماری، آسیب‌دیدگی و شرایط نامساعد جوی را فراهم می‌کند.

مهم است که مسافران برای اطمینان از پوشش بیمه‌ای برای کوه‌پیمایی‌های ماجراجویانه در نپال، این بیمه‌نامه را مطالعه کنند. My Everest Trip (MET) می‌تواند در مورد شرکت‌های بیمه‌ای که باید استفاده کنند و مدارک مورد نیاز، مشاوره دهد و تضمین کند که کوهنوردان در طول سفر اکتشافی هیمالیا به خوبی تحت پوشش بیمه‌ای قرار دارند.

اینترنت، امکانات شارژ و شبکه تلفن همراه

در مسیر پیکی پیک، اتصال اینترنت محدود است، اما معمولاً در روستاهای بزرگتر مانند جونبسی و سالری در دسترس است. اکثر چایخانه‌ها وای‌فای را با هزینه کم ارائه می‌دهند، اما سرعت آنها کند و غیرقابل اعتماد است، به خصوص در هوای نامساعد. اتصال اینترنت اغلب در مکان‌های دورافتاده مانند کمپ اصلی پیکی و جوامع کوچکتر در دسترس نیست و این مناطق را به مکان‌های ایده‌آلی برای آفلاین شدن و تجربه طبیعت تبدیل می‌کند.

بیشتر مسیر دارای پوشش شبکه تلفن همراه است، اگرچه در مناطق مرتفع یا جنگلی می‌تواند ناقص باشد. سیم‌کارت‌های Ncell و Nepal Telecom بهترین پوشش را دارند، اما قدرت سیگنال بسته به مکان متفاوت است.

این چایخانه‌ها با پرداخت مبلغ کمی حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ روپیه نپال برای هر دستگاه، شارژ ارائه می‌دهند. به عنوان یک وسیله‌ی پشتیبان، به خصوص هنگام پیاده‌روی در مناطق دورافتاده، استفاده از پاوربانک توصیه می‌شود. همراه داشتن کابل‌ها و آداپتورهای شارژ اضافی، تضمین می‌کند که تلفن‌ها، دوربین‌ها و سایر دستگاه‌ها همیشه در طول سفر شارژ باشند.

فرهنگ، آداب و رسوم محلی و زبان در مسیر

سفر به قله پایکی، سفری از میان روستاهای سنتی شرپا و رای است که به کوهنورد یک تجربه فرهنگی منحصر به فرد ارائه می‌دهد. بودیسم تأثیر زیادی بر زندگی جوامع محلی دارد، زیرا در صومعه‌ها، چرخ‌های دعا، چورتن‌ها و اعمال روزانه تجلی می‌یابد. کوهنوردان این فرصت را خواهند داشت که جشنواره‌ها، دعاها یا گردهمایی‌های محلی را مشاهده و با احترام در آنها شرکت کنند و با زندگی هیمالیایی آشنا شوند.

در طول ارتباط با مردم محلی، ادب و احترام بسیار ارزشمند است. علاوه بر این، بهتر است برای گرفتن عکس از مردم، به خصوص در خانه یا صومعه، اجازه بگیرید. هنگام بازدید از اماکن مذهبی، لباس‌های ساده بپوشید و کفش‌های خود را درآورید. روستاییان از اینکه با یک ناماسته (Namaste) ساده مورد استقبال قرار گیرند، خوشحال می‌شوند. در مسیرها زباله نریزید و سر و صدای زیادی ایجاد نکنید، زیرا پاکیزگی یک فضیلت بزرگ است.

زبان اصلی این منطقه نپالی است، و احتمالاً مردم شرپا و رای گویش بومی خود را دارند. کارکنان و راهنمایان چایخانه به زبان انگلیسی تسلط زیادی دارند. یادگیری چند عبارت ساده نپالی، مانند دانی آباد (متشکرم)، می‌تواند در ایجاد ارتباط با دیگران بسیار مفید باشد.

احترام به آداب و رسوم و سنت‌های محلی، تجربه کوه‌پیمایی را غنی‌تر می‌کند و فرصتی برای تعامل معنادار با جوامع در طول مسیر فراهم می‌کند.

هزینه‌های اضافی شما

اگرچه بسته‌ی کوه‌پیمایی بیشتر هزینه‌های کوه‌پیمایی پیک را پوشش می‌دهد، کوه‌نوردان باید برای هزینه‌های اضافی نیز بودجه‌بندی کنند. ناهار و شام غیراستاندارد در چایخانه‌ها نیز گران خواهد بود، به‌خصوص وقتی که تنقلات، نوشابه و نوشیدنی‌های گرم مانند قهوه یا شکلات همراه داشته باشید که در قیمت لحاظ نشده‌اند.

لوازم بهداشتی، دستمال مرطوب، لباس اضافی و کرم ضد آفتاب برای این سفر ضروری هستند و جزو وسایل شخصی محسوب می‌شوند. دوش آب گرم در برخی از چایخانه‌ها حدود ۲۰۰ روپیه نپال هزینه دارد و شارژ تلفن یا سایر دستگاه‌ها می‌تواند ۱۰۰ تا ۲۰۰ روپیه نپال برای هر دستگاه هزینه داشته باشد.

در نپال رسم است که به راهنماها و باربرها بر اساس میزان رضایت و خدمات ارائه شده انعام می‌دهند.

سایر هزینه‌های احتمالی شامل استفاده از تلفن و اینترنت است که می‌توان آنها را در چایخانه‌های دارای وای‌فای شارژ کرد، و سوغاتی‌ها و صنایع دستی محلی که در طول مسیر خریداری می‌شوند.

این هزینه‌های اضافی باید برنامه‌ریزی شوند تا از یک ماجراجویی کوهنوردی استرس‌زا جلوگیری شود. بهتر است کمی روپیه نپال بیشتر همراه داشته باشید، زیرا دستگاه‌های خودپرداز فقط در شهرهای بزرگ مانند سالیری در دسترس هستند و مناطق دورافتاده کارت اعتباری نمی‌پذیرند.

مسیرهای جایگزین و سفرهای کوتاه در اطراف

مسیر پیکی پیک همچنین مسیرهای جایگزین و پیاده‌روی‌های کوتاهی را برای کوهنوردان فراهم می‌کند تا به آنها کمک کند تا بخش‌های بیشتری از شرق نپال را ببینند. رایج‌ترین جایگزین، یک مسیر حلقه‌ای از طریق رینگمو و چائوریکارکا است که مسیر را دو روز طولانی‌تر می‌کند و شما را از میان روستاهای شرپا، جنگل‌ها و رشته‌کوه‌های بیشتری عبور می‌دهد و مناظری از رشته‌کوه را ارائه می‌دهد.

برای کسانی که وقت کمی دارند، می‌توان این مسیر را در یک کوه‌پیمایی ۲ تا ۳ روزه به قله پیکی از طریق مسیر کوتاه سالری یا جونبسی طی کرد. این کار کوه‌پیماها را قادر می‌سازد تا بدون دنبال کردن برنامه کامل ۷ تا ۹ روزه، به قله صعود کرده و برگردند.

محبوب‌ترین مکان‌های دیدنی این منطقه شامل صومعه جونبسی، یکی از قدیمی‌ترین صومعه‌ها، و روستاهای تاریخی خاریکولا و بوپسا است که بینشی از فرهنگ و سنت‌های محلی ارائه می‌دهند. چنین بسته‌هایی برای افرادی که می‌خواهند انعطاف‌پذیر باشند، محیط فرهنگی را تجربه کنند، در هیمالیا ماجراجویی کنند و در عین حال از مناظر دیدنی لذت ببرند، ایده‌آل هستند و از گشت و گذار سریع در اورست، ماکالو و کانچن‌چونگا لذت می‌برند.

دستورالعمل‌های عکاسی و قوانین پهپاد در پیکی پیک

قله پایکی مناظر باشکوهی را ارائه می‌دهد، با چشم‌اندازهای پانورامای هیمالیا و روستاهای سنتی شرپا، که آن را به بهشتی برای عکاسان تبدیل می‌کند. به کوهنوردان توصیه می‌شود از گرفتن عکس از مناظر طبیعی و فرهنگی خودداری کنند. با این حال، آنها باید به سنت‌های محلی احترام بگذارند و حریم خصوصی افراد را نقض نکنند. همیشه هنگام عکس گرفتن از مردم، به ویژه در خانه‌ها، صومعه‌ها یا حتی در طول مراسم مذهبی، اجازه بگیرید. عکس‌های مزاحم یا بی‌احترامی نگیرید و مراقب کودکان و سالمندان باشید.

در نپال، استفاده از پهپادها تحت نظارت است و نیاز به مجوز از سازمان هواپیمایی کشوری نپال (CAAN) و مجوز منطقه حفاظت‌شده محلی دارد. بهره‌برداری غیرقانونی از پهپاد ممکن است منجر به جریمه یا توقیف شود. در سفرهای کوهنوردی، مانند پیاده‌روی در قله پایکی، تحقیقات قبلی در مورد الزامات مجوز ضروری است. برخی از مناطق حفاظت‌شده یا صومعه‌ها ممکن است استفاده از پهپاد را به طور کلی ممنوع کنند.

با اجازه، فاصله ایمن را از مردم و حیات وحش حفظ کنید، مزاحم ساکنان محلی نشوید و از مقررات زیست محیطی پیروی کنید. عکاسان خوبی باشید و باتری‌های یدکی و کارت‌های حافظه همراه داشته باشید. با احترام به این مقررات، کوهنوردان می‌توانند مناظر شگفت‌انگیز، زندگی فرهنگی و لحظات به یاد ماندنی هیمالیا را بدون آسیب رساندن به محیط زیست یا جامعه محلی تجربه کنند.

کارهایی که نباید در مسیر قله پایکی انجام دهید

فعالیت‌های خاصی وجود دارد که کوهنوردان باید در طول کوه‌پیمایی پیک از آنها اجتناب کنند تا تجربه‌ای ایمن و لذت‌بخش داشته باشند.

برای صعود به کوه عجله نکنید و روزهای هم هوایی را از دست ندهید؛ این کار شما را در معرض بیماری ارتفاع قرار می‌دهد. پیاده‌روی بیش از حد و کار زیاد می‌تواند منجر به عوارض جسمی و خستگی در ارتفاعات بالا شود.

محیط زیست را هدر ندهید و نابود نکنید. نظافت کنید، از توالت‌های مخصوص استفاده کنید و از مناظر کوهستانی لذت ببرید. جنگل‌زدایی یا دخالت در حیات وحش از جمله فعالیت‌های ممنوعه است.

به فرهنگ یا سنت‌های محلی بی‌احترامی نکنید. هرگز نباید بدون اجازه از مردم یا عبادتگاه‌ها عکس بگیرید. هنگام بازدید از روستاها و صومعه‌ها همیشه باید لباس‌های پوشیده بپوشید. همیشه باید به حرف راهنمایان محلی خود گوش دهید.

هرگز در ارتفاعات بالا نوشیدنی الکلی ننوشید و سیگار نکشید زیرا احتمالاً منجر به کم آبی بدن و سازگاری با محیط می‌شود.

در نهایت، دستورالعمل‌های راهنماها را رعایت کنید، به خصوص در مورد آب و هوا، عبور از رودخانه و خطرات احتمالی در طول مسیر. این مقررات، یک تجربه کوهنوردی ایمن، مسئولانه و خاطره‌انگیز را در منطقه پیکی پیک تضمین می‌کند.

ادامه مسیر پیاده‌روی پس از پیکی پیک

برای کوهنوردانی که می‌خواهند فراتر از مسیر پیک پیک بروند، چندین مسیر فرعی می‌تواند عناصر فرهنگی، منظره‌ای و ماجراجویانه را اضافه کند. مسیر کمپ اصلی گاوریشنکار یکی از محبوب‌ترین مسیرهاست و تا منطقه حفاظت‌شده گاوریشنکار ادامه دارد. این سفر مناظر دیدنی هیمالیا، دهکده‌های دورافتاده و تنوع زیستی را ارائه می‌دهد و آن را برای دوستداران طبیعت و علاقه‌مندان به عکاسی مناسب می‌کند.

یک گزینه جایگزین، مسیر پیاده‌روی دره تاماکوشی است که جوامع سنتی رای و شرپا را در امتداد رودخانه تاماکوشی بررسی می‌کند. این مسیر به کوهنوردان اجازه می‌دهد تا زندگی اصیل روستایی، صومعه‌های باستانی و جنگل‌ها را تجربه کنند و نسبت به مسیرهای محبوب‌تر، خلوت‌تر است.

برای پشتیبانی از گشت‌های کوتاه، این تور، دوره‌های ۲ تا ۳ روزه تمدید شده‌ای را ارائه می‌دهد که شامل بازدید از صومعه‌های قدیمی، روستاهای زیبا و حلقه‌ی جنبسی با رشته‌کوه‌های نفس‌گیر می‌شود. این تور برای مسافرانی که می‌خواهند پیاده‌روی بیشتری داشته باشند اما نمی‌خواهند سفر طولانی داشته باشند، ایده‌آل است.

گاهی اوقات، برخی از کوهنوردان ماجراجو، مسیر پیاده‌روی پایکی پیک را با مسیر پیاده‌روی پانورامای اورست ترکیب می‌کنند تا یک برنامه سفر چند هفته‌ای ایجاد کنند که شامل نامچه، تنگبوچه و مناظر پانوراما از اورست می‌شود. این امکانات اضافی، کوهنوردان را قادر می‌سازد تا پس از اتمام مسیر پیاده‌روی اصلی پایکی پیک، با پیوستن به گشت‌های فرهنگی، تجربه تجمل و انجام ماجراجویی‌های متوسط، ماجراجویی هیمالیایی خود را تنظیم کنند.

نکات سفر برای مسافرانی که برای اولین بار به نپال سفر می‌کنند

آموزش: تمرینات کاردیو و پیاده‌روی را از هفته‌های قبل شروع کنید. برای افزایش استقامت، پیاده‌روی با کوله پشتی را امتحان کنید.

لایه لایه بپوشید: صبح‌ها هوا سرد است (مخصوصاً روز قله) و بعدازظهرها گرم است. زیر لباس را با پشم گوسفند گرم و جاذب رطوبت و یک لایه ضد آب پر کنید. روزهای سرد، کلاه و دستکش لازم است.

هیدراته و پرانرژی بمانید: روزانه ۳ تا ۴ لیتر آب بنوشید. شکلات‌های انرژی‌زا (آجیل) و غیره مصرف کنید. کربوهیدرات و پروتئین زیادی مصرف کنید.

نور بسته: خدمات باربری ما. وزن کوله پشتی روزانه باید فقط ۵ تا ۷ کیلوگرم باشد زیرا باید مایحتاج روزانه (آب، ژاکت، دوربین و غیره) را در خود جای دهد. لوازم الکترونیکی و وزن محدودی داشته باشید.

کفش: یک جفت چکمه کوهنوردی سبک با پشتیبانی و استفاده عالی از مچ پا همراه داشته باشید. یک جفت جوراب یدکی نیز همراه داشته باشید. چسب زخم تاول‌زدا مخصوص توالت - همیشه آن را داشته باشید.

سازگاری به طور طبیعی از طریق صعود تدریجی اتفاق می‌افتد. از مصرف الکل خودداری کنید و وعده‌های غذایی را نادیده نگیرید.

محافظت در برابر آفتاب: محافظ آهنگ با کرم ضد آفتاب با SPF بالا و بالم لب. عینک محافظ UV الزامی است. آفتاب در ارتفاع سوزان است.

نگرش مثبت: یعنی ممکن است باران ببارد یا ممکن است تأخیر داشته باشیم. با خوشرویی ماجراجویی را بپذیرید. با مردم محلی و دیگر کوهنوردان صحبت کنید. روند سفر با هدف برابر است.