Nie należy ignorować objawów choroby wysokościowej podczas trekkingu do bazy pod Everestem. Należy być przygotowanym na chorobę wysokościową na szlaku do najwyższej bazy. Od 2012 roku byłem na Evereście setki razy, a teraz pracuję jako konsultant ds. trekkingu i układam trasy trekkingowe w oparciu o obwody, kondycję fizyczną i przygotowanie psychiczne.
Spis treści
Nasza firma chce działać w inny sposób, aby zapewnić Państwu bezpieczeństwo i inne czynniki podczas trekkingu. Wracając do tematu:
Co to jest choroba wysokościowa?
Choroba wysokościowa to szerokie pojęcie obejmujące różne schorzenia związane ze zmianami fizycznymi na dużych wysokościach. Obejmuje ona AMS oraz poważniejsze choroby wysokościowe, takie jak wysokościowy obrzęk płuc (HAPE) i wysokościowy obrzęk mózgu (HACE).
Czym jest ostra choroba wysokościowa?
Ostra choroba wysokościowa to jeden z rodzajów choroby wysokościowej, który występuje, gdy na dużej wysokości panuje niskie ciśnienie powietrza i tlenu. Zależy to również od zdolności organizmu do aklimatyzacji, czyli adaptacji do danej sytuacji, dlatego choroba ta zazwyczaj może wystąpić u każdego powyżej 2400 m n.p.m./800 stóp.
Byłem na trekkingu w Annapurnie, na Evereście i w innych regionach Nepalu, a choroba wysokościowa może się zdarzyć, gdy nie jestem w dobrej formie fizycznej lub psychicznej. Najlepszym i najczęściej stosowanym sposobem zapobiegania chorobie wysokościowej jest stopniowe podejście i odpoczynek przed wejściem na wyższą wysokość.
Jak widać, w naszym planie wyprawy na Everest przewidziano dwa dni aklimatyzacji w Namche Bazaar, w dniu 3.Jak dojechać do Namche Bazaar z Katmandu?) i dzień 6 w Dingboche, gdzie możemy odpocząć lub wybrać się na krótki spacer po okolicy.
Ciśnienie na poziomie morza wynosi 760 mmHGW bazie Everestu ciśnienie barometryczne wynosi 53 kPa (401 mmHG), co stanowi około 52% tego, co na poziomie morza. Oznacza to, że w bazie Mount Everest jest znacznie mniej tlenu.
Czym jest wysokościowy obrzęk płuc?
HAPE, znany jako wysokościowy obrzęk płuc, jest poważniejszy niż ostra choroba górska. Zwykle występuje z powodu nagłych zmian temperatury, odwodnienia i niedożywienia. Choroba powoduje skurcz naczyń krwionośnych w płucach, co prowadzi do wzrostu ciśnienia.
Objawy to sinienie ust, kaszel, zmęczenie i duszność. Bardziej złożone terminy znajdziesz tutaj. Zdarza się to tylko w rzadkich przypadkach, więc nie ma potrzeby się tym martwić.
Czym jest wysokościowy obrzęk mózgu?
To najpoważniejsza choroba spośród wszystkich chorób wysokościowych. Jest to również rzadki przypadek, występujący w regionie Mount Everestu. Choroba jest spowodowana nieszczelnością naczyń włosowatych w mózgu, co powoduje gromadzenie się płynu i obrzęk. Więcej informacji
6 kroków przygotowawczych na wypadek choroby wysokościowej podczas trekkingu do bazy Mount Everest
Podczas trekkingu do bazy pod Everestem możemy podjąć wiele środków ostrożności, aby uniknąć choroby wysokościowej. Oto 6 najważniejszych kroków przygotowawczych, o których należy pamiętać podczas trekkingu.
Nawadniaj się, herbata imbirowa, kawa, miód
Istnieje wiele korzyści: Pozostając nawodnionym Odgrywa ważną rolę w aklimatyzacji na dużych wysokościach. Osoba nawodniona może szybko przystosować się do niższego poziomu tlenu.
Podczas gdy trekking wiąże się ze zwiększoną utratą płynów poprzez pocenie się i oddychanie, utrzymanie nawodnienia organizmu pomaga zapobiegać odwodnieniu, które może negatywnie wpływać na wydolność fizyczną, zdolność koncentracji i samopoczucie człowieka.
Herbata imbirowa – Kawa: Herbata imbirowa ma naturalne właściwości przeciwwymiotne, które pomagają zapobiegać chorobie wysokościowej i nudnościom. Pomaga również rozgrzać organizm i zapewnić komfort w chłodne dni. Codzienne wypicie filiżanki herbaty imbirowej lub kawy rano pomaga w prawidłowej aklimatyzacji. Kawa zawiera kofeinę, która dodaje energii i poprawia czujność.
Kochanie: Miód jest źródłem cukrów prostych, głównie glukozy i fruktozy. Te naturalne składniki dostarczają szybko i łatwo przyswajalnej energii. Zawiera również przeciwutleniacze, które pomagają redukować stres oksydacyjny wywołany wysiłkiem fizycznym na dużych wysokościach. Ponadto miód łagodzi ból gardła i może być korzystny w suchym i zimnym górskim powietrzu.
Podróżuj mądrze i odpowiednio się zaaklimatyzuj
Szybsze zdobywanie wysokości sprzyja chorobie wysokościowejDlatego lepiej jest wędrować powoli i systematycznie. Ponadto, pochodząc z odmiennej pogody i klimatu, konieczna jest aklimatyzacja. Pomaga to w przystosowaniu się do nowego klimatu. Podczas trekkingu do bazy pod Everestem można poświęcić dwa lub trzy dni na aklimatyzację, aby zapobiec chorobie wysokościowej.
Zazwyczaj aklimatyzację przeprowadzamy w Namche Bazaar i Dingboche, ale w zależności od samopoczucia i kondycji fizycznej uczestników wędrówki, przygotowanie psychiczneTuryści mogą po konsultacji skorzystać z większej liczby dni aklimatyzacyjnych.
Ktoś, kto nie jest przygotowany fizycznie i psychicznie, może także udać się do bazy Mount Everest, wybierając się na wycieczkę helikopterem na Mount Everest z Kathmandu.
Zakaz palenia papierosów i picia alkoholu podczas szlaku do bazy Mount Everest
Istnieje wiele korzyści z niepalenia papierosów i niepicia alkoholu podczas trekkingu. Nasza agencja trekkingowa również zaleca powstrzymanie się od spożywania alkoholu w dni trekkingowe. Oto dlaczego
W wyższych wysokości na szlaku do bazy EverestuW miejscach, gdzie poziom tlenu jest niski, organizm znajduje się pod ciśnieniem. Palenie tytoniu i alkohol mogą dodatkowo przyczyniać się do obciążenia układu oddechowego i sercowo-naczyniowego oraz zwiększać ryzyko choroby wysokościowej. Ponadto utrudniają one proces aklimatyzacji.
Powodują również odwodnienie organizmu, a jak wiadomo, odwodnienie może negatywnie wpłynąć na sytuację na dużych wysokościach. Mogą one również prowadzić do upośledzenia zdolności organizmu do regulacji temperatury i ryzyka odmrożeń.
Podsumowując, unikanie papierosów i alkoholu podczas trekkingu pomaga zadbać o zdrowie, bezpieczeństwo i aklimatyzację.
Jedz i śpij prawidłowo
Prawidłowe odżywianie, bogate w składniki odżywcze, minerały i witaminy, zapewnia ogólny stan zdrowia. Pomaga w zbilansowanej diecie, dostarczając niezbędnej energii podczas długich wędrówek. Typowa trasa to 6-7 godzin wędrówki dziennie.
Sen pomaga sprostać fizycznym wymaganiom trekkingu. Ciało musi zregenerować się po całodziennym wysiłku. Sprzyja również regeneracji mięśni i pomaga trekkerom obudzić się ze świeżym umysłem i gotowością do dalszej wędrówki.
Wystarczająca ilość snu/odpoczynku pomaga organizmowi w prawidłowej aklimatyzacji podczas pokonywania wysokości. Dlatego tak ważne jest prawidłowe odżywianie i sen.
Skonsultuj się z przewodnikiem trekkingowym
Zdecydowanie zaleca się skorzystanie z konsultacji z przewodnikiem trekkingowym, ponieważ profesjonalni przewodnicy są doświadczeni i znają trasę trekkingową bazy pod Everestem. Znają oni lokalny teren, warunki pogodowe, florę, faunę i inne potencjalne wyzwania, z którymi mogą spotkać się trekkerzy.
Nie wszystko, co czytasz w internecie, jest w 100% prawdą, ale konsultacja z nimi zapewni Ci bezpieczeństwo podczas trekkingu do bazy Mount Everest. Zaproponują spersonalizowany plan podróży, aby zapewnić Ci bezpieczeństwo, pomoc w nagłych wypadkach i wiedzę na temat dzikiej przyrody. Mogą pomóc w przygotowaniu dokumentów i znalezieniu zakwaterowania w szczycie sezonu trekkingowego.
Przygotowanie fizyczne i psychiczne
Do tego potrzebne jest przygotowanie fizyczne i psychiczne. Trekking do bazy Mount Everest i zmniejszyć ryzyko choroby wysokościowej. Dobra kondycja fizyczna pomaga w aklimatyzacji, przyczyniając się do lepszego wykorzystania tlenu i ogólnego stanu zdrowia układu sercowo-naczyniowego oraz adaptacji do wysokości.
Czynniki psychiczne obejmowały świadomość i monitorowanie objawów choroby wysokościowej oraz innych uczestników wędrówki. Wczesne rozpoznanie objawów pomaga podjąć środki ostrożności, pijąc herbatę imbirową, zupę imbirową lub schodząc w dół, i pomaga w jej wyleczeniu.
Spokojne i pozytywne nastawienie może przyczynić się do ogólnego dobrego samopoczucia na wysokości. Lęk i stres mogą prowadzić do nasilenia objawów poprzez praktykowanie techniki wizualizacji. Konieczne jest zachowanie spokoju i praktykowanie technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie i uważność.
Wnioski:
Nie powinniśmy być nieostrożni podczas trekkingu, zwłaszcza w najwyżej położonym obozie bazowym. Przygotowanie psychiczne i fizyczne do trekkingu pomoże pokonać większość przeszkód na szlaku. Warto przygotować się na chorobę wysokościową na szlaku Everest Base Camp Trail, dbając o nawodnienie, rozsądnie podchodząc do góry, unikając papierosów i alkoholu, odżywiając się prawidłowo i śpiąc, a także konsultując się z przewodnikiem, co może pomóc zminimalizować wiele objawów podczas trekkingu.
Musisz to obejrzeć
